રાતના બે વાગ્યા હતા. અમદાવાદના ન્યૂઝરૂમમાં એસીની સતત ચાલતી ઘરઘરાટી સિવાય બીજો કોઈ અવાજ નહોતો. અવનીની આંગળીઓ કીબોર્ડ પર ચાલી રહી હતી. વ્યવસાયે પત્રકાર અને સબ-એડિટર એવી અવની માટે મોડી રાત સુધી જાગવું એ રોજનું કામ હતું, પણ આજની રાત કંઈક અલગ હતી. ન્યૂઝરૂમની લાઈટો રહી-રહીને ઝબકી રહી હતી અને બહાર વાતાવરણમાં એક અજીબ, ગૂંગળાવી નાખે તેવું ભારેપણું હતું. અચાનક, ઓફિસના મેઈન ગેટ પાસેના સેક્યુરિટી ગાર્ડે અંદર આવીને અવનીના ટેબલ પર એક પાર્સલ મૂક્યું. "મેડમ, કોઈ બહાર મૂકી ગયું છે. તમારું નામ લખ્યું હતું એટલે આપી ગયો." કહીને તે ઉતાવળે ત્યાંથી નીકળી ગયો, જાણે તેને પણ પાછળ કોઈનો ભય ...વધુ વાંચો

ભાગ ૨: રુદ્રપુરાની રક્તરંજિત હવેલી અમદાવાદના ચળકાટ ભર્યા રસ્તાઓ પાછળ છૂટી ગયા હતા અને હવે ચારેબાજુ માત્ર સૂમસામ સીમ રસ્તાની બંને બાજુએ ઉભેલા સૂકા બાવળના ઝાડ હતા. રુદ્રપુરા ગામના પાદરે પહોંચતા જ અવનીની કારના ટાયર જોરદાર અવાજ સાથે અટકી ગયા. ગામમાં એક પણ લાઈટ ચાલુ નહોતી. જાણે આખું ગામ કોઈ અજાણ્યા ભયના ઓથાર નીચે જીવી રહ્યું હોય. અવનીએ ગાડીમાંથી બહાર પગ મૂક્યો. હવામાં ભીની માટી અને જૂના લાકડાની કોહવાયેલી ગંધ હતી. સામે જ ટેકરી પર રુદ્રપુરાની એ હવેલી ઊભી હતી. હવેલીની દીવાલો પર પડેલી તિરાડો રાતના અંધકારમાં એવી લાગતી હતી જાણે હવેલી પોતે કોઈ ભયાનક વેદનામાં ચીસો પાડી રહી ...વધુ વાંચો

ભાગ ૩: પૂર્વજોનો શ્રાપ અને ૯૯૯નો અર્થ અરીસામાંથી નીકળતા સાપ વાસ્તવિક નહોતા, પણ કાળા ધુમાડાના પરછાયા હતા જે જોતજોતામાં ઓગળી ગયા. પણ અવનીના ગળા પર રહેલા પેલા કાળા હાથોના નિશાન હજુ પણ લાલચોળ હતા. તેનો શ્વાસ હજુ પણ અધ્ધર હતો. હવેલીના એ ભયાનક સન્નાટામાં માત્ર અવનીના હૃદયના ધબકારા સંભળાતા હતા. અવનીએ ધ્રૂજતા હાથે પોતાની બેગમાંથી પેલી લાલ ડાયરી કાઢી. દાદાનો અવાજ હજુ પણ તેના કાનમાં ગુંજી રહ્યો હતો. તેણે ટોર્ચ ચાલુ કરી—નવી બેટરી હોવા છતાં પ્રકાશ ઝાંખો હતો, જાણે હવેલીની અંદરનો અંધકાર પ્રકાશને પણ ગળી રહ્યો હોય. તેણે ડાયરીનું એ પાનું ખોલ્યું જે અત્યાર સુધી ચોંટેલું હતું. પાના પર ...વધુ વાંચો

ભાગ ૪: અરીસાનું પ્રતિબિંબ રુદ્રપુરાની સીમ વટાવતી વખતે અવનીની ગાડીની ઝડપ ૧૦૦ને પાર કરી ગઈ હતી. સવારનો સૂરજ ઉગી હતો, પક્ષીઓ કલરવ કરી રહ્યા હતા, પણ અવનીના મનમાં હજુ પણ એ હવેલીનો અંધકાર છવાયેલો હતો. તેના ગળા પરના પેલા કાળા આંગળાના નિશાન હવે ભૂરા પડી ગયા હતા, પણ તેમાં અજીબ ખંજવાળ આવી રહી હતી. તેણે વિચાર્યું કે બધું પૂરું થઈ ગયું છે. અરીસો તૂટી ગયો, દાદાની ડાયરી કોરી થઈ ગઈ, અને તે સુરક્ષિત બહાર આવી ગઈ. પણ તેની અંદર કંઈક બદલાઈ રહ્યું હતું. તેને સતત અનુભવાતું હતું કે તે ગાડીમાં એકલી નથી. ગાડીના એસીની ઠંડક હવે તેને ગમવા લાગી ...વધુ વાંચો

ભાગ ૫: રક્ત અને કલમ અવનીના હાથમાં રહેલી પેન જાણે કોઈ અદ્રશ્ય શક્તિના તાલે નાચી રહી હતી. કાગળ પર નામ 'આર્યન' જોઈને તેના ધબકારા તેજ થઈ ગયા. આર્યન—તેનો શ્રેષ્ઠ મિત્ર અને ન્યૂઝરૂમમાં તેનો સૌથી મોટો સહારો. જે માણસે તેને હંમેશા પ્રોત્સાહન આપ્યું હતું, આજે તેનું જ નામ મોતની યાદીમાં સૌથી ઉપર હતું. અવનીએ કાગળ ફાડીને ફેંકી દેવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ એ કાગળ પથ્થર જેવો સખત થઈ ગયો હતો. જેવો તેણે કાગળને અડક્યો, તેની આંગળીમાંથી લોહી નીકળ્યું અને એ લોહી કાગળ પર લખાયેલા નામમાં શોષાઈ ગયું. આર્યનનું નામ હવે સોનેરી પ્રકાશથી ચમકવા માંડ્યું. "ના! આ હું નહીં થવા દઉં!" અવની ...વધુ વાંચો