ટાઈટલબાળપણ ની એ રફનોટ​कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन।मा कर्मफलहेતુर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि॥​કોપીરાઈટ સૂચના​આ વાર્તા, એના પાત્રો અને એમાં વણાયેલી લાગણીઓ લેખકની મહેનત અને કલ્પનાનું સર્જન છે. "બાળપણની એ રફનોટ" ના શબ્દોને ચોરી કરવા કે નકલ કરવી એ અનૈતિક અને કાયદાકીય ગુનો છે. કૃપા કરીને સાહિત્યિક ચોરી અટકાવો અને સર્જકની મૌલિકતાને માન આપો.​આ એક કાલ્પનિક કૃતિ છે. વાર્તાના પાત્રો, સ્થળો અને ઘટનાઓ લેખકની કલ્પનાનું પરિણામ છે અથવા કાલ્પનિક રીતે ઉપયોગમાં લેવામાં આવ્યા છે. જીવંત કે મૃત વ્યક્તિ અથવા વાસ્તવિક ઘટનાઓ સાથેનું કોઈ પણ સામ્ય માત્ર સંજોગવશાત્ ગણવું.​લેખક: U.D.SUTHARપ્રકાશન વર્ષ: ૨૦૨૬સંપર્ક: iamerudsuthar@engineer.comઅર્પણ​જેમના પ્રેમે મને ક્યારેય 'અભાવ'નો અહેસાસ થવા ન દીધો,જેમના સંઘર્ષે મને લડતા ...વધુ વાંચો

પ્રકરણ ૧: ઉંબરાની મર્યાદા​વર્ષ ૧૯૯૦ના દાયકાનો એ અંતિમ પડાવ હતો. કેલેન્ડરના પાનાંઓ ઝડપથી ૨૦૦૦ની સાલ તરફ વળી રહ્યા હતા. દુનિયાના વૈજ્ઞાનિકો, ગણિતજ્ઞો અને કમ્પ્યુટર એન્જિનિયરો એક અજીબ, અદ્રશ્ય અને ભયાનક મથામણમાં હતા. 'Y2K' (Year 2000 Problem) નામનો એક એવો હાઉ ઊભો થયો હતો કે ૨૦૦૦ની સાલ બેસતા જ દુનિયાભરના કમ્પ્યુટર્સના આંકડાઓ ઠપ થઈ જશે, બેંકોનો વહીવટ ખોરવાઈ જશે અને કદાચ આધુનિક દુનિયા થંભી જશે. ન્યૂયોર્કથી લઈને મુંબઈ સુધીનો સમય બહુ ઝડપથી દોડી રહ્યો હતો, દરેક સેકન્ડ કિંમતી હતી.​પરંતુ, આ વૈશ્વિક દોડધામથી હજારો માઈલ દૂર, પશ્ચિમ ભારતના ગુજરાત રાજ્યના એક મધ્યમવર્ગીય શહેરની શાંત ગલીમાં સમય હજુ પણ મંથર ગતિએ વહેતો ...વધુ વાંચો

પ્રકરણ ૨: લખોટીનો દાવ​સીડીઓ ઉતરીને આર્યન જેવો નીચે પહોંચ્યો, ત્યાં જ નિખિલે તેને આવતો જોઈ પોતાની નવી સાયકલની ઘંટડી વગાડી— 'ટ્રીન... ટ્રીન...'. એ તીણો અવાજ આખી સોસાયટીમાં ગુંજતો હતો, જાણે નિખિલ ગર્વથી જાહેર કરતો હોય કે, "જુઓ, મારી પાસે નવી સાયકલ છે અને તમારી પાસે નથી!"​જુગલ અને બિશન હજુ પણ મંત્રમુગ્ધ અવસ્થામાં, ખભે શાળાનું દફતર ભરાવીને સાયકલના ક્રોમ અને હેન્ડલની ચમક જોઈ રહ્યા હતા. નિખિલે વટથી કહ્યું, "ચાલ આર્યન, મોડું થાય છે. આજે તો મારી નવી સાયકલ પર આપણે ડબલ સવારી જઈશું!"​આર્યને બેગ બરાબર ગોઠવી. તેના મનમાં એક બાજુ સાયકલ પર બેસવાનો મોહ હતો, તો બીજી બાજુ પેલી સીવેલી ...વધુ વાંચો

પ્રકરણ ૩: અલીફ લૈલાનો જાદુ અને જાદુઈ પેન્સિલના રંગ શાળાનો છેલ્લો બેલ પડતાની સાથે જ જાણે પાંજરામાંથી પક્ષીઓ મુક્ત હોય તેમ આર્યન, જુગલ અને બિશન દોડતા ગેટની બહાર આવ્યા. નિખિલ તેની નવી સાયકલ સાથે ગેટ પાસે જ ઉભો હતો. આજે આર્યનના મનમાં કોઈ ખચકાટ નહોતો; તે તરત જ નિખિલની સાયકલ પર પાછળ ગોઠવાઈ ગયો. તેના મગજમાં એક જ વાત ચાલતી હતી કે આજે ઘરે જઈને ફટાફટ ગૃહકાર્ય (હોમવર્ક) પૂરું કરવાનું છે, કારણ કે આજે સાંજે કંઈક વિશેષ જોવાનો અવસર મળવાનો હતો. ઘરે પહોંચતા જ આર્યને સૌથી પહેલા મમ્મીને પેલી નવી પેન્સિલ બતાવી. પપ્પા ઘરે નહોતા એટલે તેણે ગર્વથી પેલા ...વધુ વાંચો

પ્રકરણ ૪: શનિવારની સવાર અને દેશી ધમાલઆમ જ રોજિંદા દિવસો એકપછી એક પસાર થવા લાગ્યા. બાળપણના એ દિવસોમાં સમય સાયકલના પૈડાની જેમ સરકતો હતો. જોતજોતામાં વીકએન્ડ એટલે કે 'શનિવાર' આવી ગયો. શાળાના દિવસોમાં શનિવારનું એક અલગ જ મહત્ત્વ હતું. શનિવારે 'હાફ-ડે' એટલે કે અડધા દિવસની શાળા રહેતી, જેનો સમય સવારે ૭:૦૦ થી બપોરે ૧૨:૦૦ વાગ્યાનો હતો.સવારના ધૂંધળા ઉજાસમાં ચારેય મિત્રો—આર્યન, નિખિલ, જુગલ અને બિશન—પોતાના દફતર પીઠ પર લટકાવીને શાળા તરફ જવા નીકળ્યા. સવારની એ ગુલાબી ઠંડી અને હવામાં એક અનોખો ઉત્સાહ હતો. ચારેયના મનમાં એક જ ગણતરી ચાલતી હતી કે આજે અડધા દિવસની જ શાળા છે અને આવતીકાલે તો ...વધુ વાંચો

પ્રકરણ ૫: શનિવારની સાંજ અને સપનાની વિકેટ ​શનિવારે બપોરે બાર વાગ્યાનો છેલ્લો બેલ વાગતાં જ આર્યન જાણે હવામાં ઊડતો તેમ ઘરે પહોંચ્યો હતો. ઘરમાં પગ મૂકતાની સાથે જ તેણે દફતર એક તરફ મૂક્યું અને સીધો ખૂણામાં પડેલા જૂના બ્લેક એન્ડ વ્હાઇટ ટીવી તરફ દોડ્યો. પિતાજી હજુ કામ પરથી આવ્યા નહોતા અને મમ્મી રસોડામાં લોટ બાંધી રહી હતી. આર્યને ટીવીનું મોટું ખટકિયું ફેરવીને ચાલુ કર્યું. થોડી ક્ષણો સુધી પડદા પર સફેદ-કાળા ટપકાં અને 'સરરર...' જેવો અવાજ આવ્યો, પણ જેવો એન્ટેનાનો સૂર બરાબર પકડાયો કે સ્ક્રીન પર દૂરદર્શનનો લોગો ચમક્યો....... ​બરાબર બપોરના સાડા બાર વાગ્યા હતા અને એ જ સમયે શરૂ ...વધુ વાંચો