બનફૂલરવીન્દ્રનાથ ટાગોરત્રીજો સર્ગ"યમુનાનું પાણી છલોછલ વહી રહ્યું છે,કલકલ કરીને પ્રેમનું ગીત ગાઈ રહ્યો છે.રાત્રિના આંચળા પર ઢળતી સંધ્યાએચંદ્રમા હૃદય અને પ્રાણ ખુલ્લો મૂકી રહ્યો છે!વહી રહ્યો છે મલય પવન ફૂલોને સ્પર્શી સ્પર્શીને,નમી નમીને ફૂલોના સમૂહ પડી રહ્યા છે!ધીમે ધીમે ધીમે ફૂલો ફૂલોમાં ફરીનેભમરો પ્રેમની વાતો કરવા આવી રહ્યો છે!આવ આવ સખી! આવ આપણે બંને જણાફૂલો તોડી તોડીને માળા ગૂંથીએ.ફૂલોથી ફૂલોથી ખીલેલી છે બકુલની છાંય,અહીં આવ ઓ વનબાલા.નવી ખીલેલી છે માલતીની કળી,ઢળી ઢળીને પડી રહી છે એકબીજા તરફ!મધુર સુગંધમાં ભૂલીને પ્રેમની વાતો છેડીનેભમરો કેટલું બધું કાનમાં કહી રહ્યો છે!આવ તને કહું, આંચલો ભરીનેત્યાંથી બકુલના ફૂલો વીણી લે!માધવીના ભારથી લતા નમી પડે