પ્રકરણ ૧૩: રાનીનો રણકાર રાત્રિનો દ્વિતીય પ્રહર શરૂ થઈ ચૂક્યો હતો. કાલિંદી અને ગીરની કાળીડીબંગ પહાડીઓ પર વાવાઝોડાનો પવન સહેજ ધીમો પડ્યો હતો, પરંતુ એ શાંતિ વધુ ભયાનક હતી. ઝાડીઓમાંથી ઘુવડના ડરાવના ઘૂઘવાટ અને વગડાઉ પક્ષીઓની ભયભીત ચીસો અંધારા જંગલમાં પથરાઈ રહી હતી. સીમડીની માટી પર લોહીની ભીની સોડમ ફેલાયેલી હતી. વાવાઝોડા પછીની આ શાંતિ જાણે કોઈ મોટા રક્તપાતની અગાઉથી એંધાણી આપી રહી હતી.અચ્યુત જમીન પર સહેજ લથડી રહ્યો હતો. આદમખોર 'ભૈરવ' પોતાના રાક્ષસી દાંત અચ્યુતની ગરદનની મુખ્ય નસમાં ખૂંપાવીને બેઠો હતો, જ્યારે નીચે પડેલો 'ટારઝન' પણ પોતાની પૂરી તાકાતથી અચ્યુતની છાતી પર પંજા મારી રહ્યો હતો. બે આદમખોરો સામે ગીરનો