“મુસાફર માનવી” માત્ર રસ્તા પર ચાલતા માણસની વાત નથી. આ શબ્દોમાં આખું જીવન સમાયેલું છે. માણસ જન્મે છે ત્યારથી લઈને અંતિમ શ્વાસ સુધી એક મુસાફરી કરતો રહે છે. ક્યારેક રસ્તો બહારનો હોય છે અને ક્યારેક અંદરનો. ક્યારેક માણસ શહેરો અને દેશો બદલે છે, તો ક્યારેક પોતાના વિચારો, સંબંધો અને સ્વભાવને બદલે છે. જીવન એટલે સતત ચાલતી એક સફર—અને આપણે બધા એ સફરના મુસાફર છીએ.માણસ જ્યારે દુનિયામાં જન્મે છે ત્યારે તેને ખબર નથી હોતી કે તેની મુસાફરી ક્યાં સુધી જશે. બાળપણમાં માતા-પિતાની આંગળી પકડીને ચાલતો બાળક ધીમે ધીમે પોતાનો રસ્તો શોધવા લાગે છે. શાળામાં જાય છે, મિત્રો બનાવે છે, સપનાં જુએ