દ્વિતીય સર્ગ​"જશો નહીં! જશો નહીં!"દરવાજે આ કોણ ટાકો મારી રહ્યું છે મુસાફર?"ઓ કુટીરવાસી! દરવાજો ખોલો, હું આવ્યો છું!"છતાંય કેમ કોઈ ઉત્તર નથી આપતું?​ફરી પથિકે ધીમેથી ટાકો માર્યો!"હું વિપત્તિમાં પડેલો મુસાફર છું, કુટીરમાં કોણ છે?"છતાંય કોઈ ઉત્તર નથી, બધી જગ્યાએ નીરવતા છે—નદી પોતાના મનમાં વહી રહી છે!​વૃક્ષો પોતાના મનમાં સવારના સમીરમાંઝૂમી રહ્યા છે, સરસર અવાજે ગાઈ રહ્યા છે!પવનમાં કુટીરના છાપરા પર વેલો ધીમે ધીમે ઝૂલે છે,ચારે તરફ ફૂલોની સુગંધ ફેલાવતી!​ફરી મુસાફરે દરવાજા પર આઘાત કર્યો—ધીમે ધીમે ખોલાઈ ગયો ઢીલો અગળિયો.આંખો પહોળી કરીને પથિક અવાક રહી ગયો,આશ્ચર્યથી ઊભો છે ચિત્રની જેમ!​કેમ મુસાફર, કેમ મુસાફર, હરણની જેમ ભટકેલોઅથવા ગરીબ જેમ રત્ન જોઈને સ્તબ્ધ