આરવ તે દિવસે ઘરે પહોંચ્યો ત્યારે પણ તેના ચહેરા પરનું સ્મિત જતું નહોતું. બાઈક પાર્ક કરીને તે સીધો પોતાના રૂમમાં ગયો. મોબાઇલ ટેબલ પર મૂક્યો અને બેડ પર બેસી ગયો. સામાન્ય રીતે કૉલેજથી ઘરે આવ્યા પછી તે થોડો સમય મિત્રો સાથે વાત કરતો, સોશિયલ મીડિયા જોતો અથવા પછી પોતાના કામમાં લાગી જતો. પરંતુ આજે તેનું મન કોઈ બીજી જ દુનિયામાં હતું.આજે પહેલી વાર કાવ્યા તેની સામે આવીને ઊભી રહી હતી.આજે પહેલી વાર તેણે આરવને સીધો સવાલ પૂછ્યો હતો.અને સૌથી મોટી વાત...આજે પહેલી વાર કાવ્યાએ પોતાનું નામ તેને પોતે કહ્યું હતું."હું કાવ્યા."આ બે શબ્દો આરવના મનમાં વારંવાર ફરી રહ્યા હતા.આરવે પોતે