બન - ફૂલ( જંગલનું ફૂલ )લેખક : રવિન્દ્રનાથ ટાગોરકાવ્યોપન્યાસ અનાઘ્રાતં પુષ્પં કિસલયમલૂનં કરરુહૈઃ અનુવાદ : નથી સૂંઘાયું જે કદી, એવું નવતર પુષ્પ નથી સ્પર્શાયું નખથી, એવું કોમળ કૂંપળ. પ્રથમ સર્ગ નથી જોઈતું મને જ્ઞાન, નથી જાણવી મારેઆ દુનિયા, કે કોને કહેવાય છે માણસ.વનના ફૂલની જેમ હું ખીલ્યો હોત વનમાં જ,અને વનના ખોળામાં જ કરમાઈ ગયો હોત! દીપ નિર્વાણ ( દીપકનું બુઝાવું )રાત્રિના અંધકારના ઢગલાને દૂર કરી,ચાંદી જેવા તેજથી ઝળહળતો, બરફથી છવાયેલોહિમાલયનો શિખર-પ્રદેશ પ્રકાશી રહ્યો છે અસંખ્ય શિખરોની માળા, વિશાળ અને મહાન!ખળખળ વહેતા ઝરણાંઓ છૂટે છે, શિખર પરથી શિખર ઉઠે છે,જાણે દિગંતની સીમાએ જઈને જ અટકશે!માથા પર સૂર્ય-ચંદ્ર, ને ચરણે આળોટે પૃથ્વીનું રાજ્ય,પોતાના મસ્તક પર જાણે સ્વર્ગનો ભાર વહન કરી