બન - ફૂલ( જંગલનું ફૂલ )લેખક : રવિન્દ્રનાથ ટાગોરકાવ્યોપન્યાસ​"અનાઘ્રાતં પુષ્પં કિસલયમલૂનં કરરુહૈઃ"​અનુવાદ :"નથી સૂંઘાયું જે કદી, એવું નવતર પુષ્પ;નથી સ્પર્શાયું નખથી, એવું કોમળ કૂંપળ."પ્રથમ સર્ગ​"નથી જોઈતું મને જ્ઞાન, નથી જાણવી મારેઆ દુનિયા, કે કોને કહેવાય છે માણસ.વનના ફૂલની જેમ હું ખીલ્યો હોત વનમાં જ,અને વનના ખોળામાં જ કરમાઈ ગયો હોત!"​દીપ નિર્વાણ ( દીપકનું બુઝાવું )​રાત્રિના અંધકારના ઢગલાને દૂર કરી,ચાંદી જેવા તેજથી ઝળહળતો, બરફથી છવાયેલોહિમાલયનો શિખર-પ્રદેશ પ્રકાશી રહ્યો છે;અસંખ્ય શિખરોની માળા, વિશાળ અને મહાન!ખળખળ વહેતા ઝરણાંઓ છૂટે છે, શિખર પરથી શિખર ઉઠે છે,જાણે દિગંતની સીમાએ જઈને જ અટકશે!માથા પર સૂર્ય-ચંદ્ર, ને ચરણે આળોટે પૃથ્વીનું રાજ્ય,પોતાના મસ્તક પર જાણે સ્વર્ગનો ભાર વહન કરી