ભાગદોડ ભરેલી જિંદગીની વચ્ચે, સમય જેમ થંભી ગયો હોય એવા એક પ્રશાંત માહોલમાં અંકિત એક નાનકડા કેફેના ખૂણામાં બેઠો હતો. હાથમાં રહેલી કોફી ઠંડી થઈ રહી હતી અને નજરો ઘડિયાળના કાંટા પર ચોંટેલી હતી. બરાબર સાંજના પાંચ વાગ્યે કેફેનો દરવાજો ખૂલ્યો. આછો વાદળી કુર્તો, ખુલ્લા વાળ અને નજરોમાં એક અજીબ ગંભીરતા સાથે એકતાએ પ્રવેશ કર્યો.અંકિત અને એકતા... પાંચ વર્ષનો પ્રેમ. પરંતુ છેલ્લા છ મહિનાથી તેમની વચ્ચે એક અણદ્રશ્ય દીવાલ ચણાઈ ગઈ હતી. અંકિત પોતાની કૉર્પોરેટ લાઇફમાં વ્યસ્ત હતો, જ્યારે એકતા પોતાના સપનાઓને આકાર આપવા મથી રહી હતી. આજે તેઓ છેલ્લી વાર મળી રહ્યા હતા—પોતાના સંબંધને કાયમ માટે અલવિદા કહેવા."હું ધારું