કાટ ખાધેલી સીડીના છેલ્લા પગથિયેથી કૂદીને કબીર છત પર પહોંચ્યો ત્યારે તેના ફેફસાં હવાની ભીખ માંગી રહ્યા હતા. વરસાદનું જોર હવે વધી ગયું હતું અને આખી છત પર કાળું ડામર અને શેવાળ જામી ગયું હતું, જેના કારણે જમીન ખૂબ જ લપસણી બની ગઈ હતી. નીચે ગલીમાંથી પેલા એજન્ટ્સના મશીની પગલાંનો અવાજ હવે સીડીઓ પર સંભળાવા લાગ્યો હતો. ક્લેન્ક... ક્રેક... એમના વજનથી જૂની સીડીઓ કણસી રહી હતી, પણ તેમની ચડવાની ઝડપ કોઈ પણ સામાન્ય માણસ કરતાં ત્રણ ગણી વધારે હતી.કબીરે એક ક્ષણ માટે પાછળ જોયું. ગગનચુંબી ઇમારતોની વચ્ચે આ છત એક નાનકડા ટાપુ જેવી લાગતી હતી. દૂર દૂર સુધી માત્ર ધુમાડો,