એક ટીપું — એક જીવન  પહાડ ક્યારેય કોઈની રાહ જોતો નથી. વિક્રમ આ વાત જાણતો હતો. છતાં આજે એ ત્યાં હતો — થાકેલો, હારેલો, ખાલી. ત્રણ વર્ષની મહેનત, એક સ્વપ્ન, અને છેલ્લે — નિષ્ફળતા. બિઝનેસ ડૂબી ગયો હતો. પૈસા ગયા હતા. અને સૌથી વધારે — વિશ્વાસ ગયો હતો. પોતાના પર નો. શહેર છોડીને પહાડ પર આવ્યો હતો. કારણ નહોતો ખબર. બસ પગ ચાલ્યા — અને અહીં આવી ગયો. જંગલ ઘેરું હતું. શાંત હતું. એ શાંતિ વિક્રમને અજીબ લાગી — એના મનમાં તો તોફાન હતું. અને પછી — વરસાદ આવ્યો. પહેલાં એક ટીપું. પછી બીજું. પછી આખું આકાશ વરસી પડ્યું. વિક્રમ