અધ્યાય ૪તો જે કોઈ આ ડાયરી વાંચે…”કાવ્યાને બચાવી લેજો.⸻કાવ્યાની આંખોમાંથી આંસુ વહેવા લાગ્યા.“એ મને ઓળખતી પણ નહોતી… છતાં મારી ચિંતા કરતી હતી.”એટલામાં…ડાયરીમાંથી એક નાનું કવર નીચે પડ્યું.કાવ્યાએ કવર ખોલ્યું.અંદર એક પેનડ્રાઇવ હતી.તેની ઉપર લખેલું હતું…“સત્યનો છેલ્લો પુરાવો.”અર્જુનના ચહેરા પર આશાની કિરણ દેખાઈ.“જો આમાં વીડિયો કે દસ્તાવેજ હશે… તો વિરેન કાયદાથી બચી નહીં શકે.”⸻એટલામાં ગેસ્ટહાઉસની લાઇટ અચાનક બંધ થઈ ગઈ.આખો રૂમ અંધકારમાં ડૂબી ગયો.બહાર કોઈના પગલાં સંભળાયા.પછી…દરવાજા પર ત્રણ જોરદાર ટકોરા પડ્યા.ઠક… ઠક… ઠક…કોઈ ધીમા અવાજે બોલ્યું…“કાવ્યા… દરવાજો ખોલ. હું આર્યા છું.”કાવ્યા અને અર્જુન એકબીજાને જોઈ રહ્યા.આર્યાની ડાયરી તો કહી રહી હતી કે કદાચ તે જીવતી નથી…તો પછી…દરવાજાની બહાર કોણ ઊભું