ભાગ - ૨૦: રક્તરંજિત રાજ્યાભિષેક, મહાકાળનો આખરી ન્યાય અને સામ્રાજ્ઞીનો સનાતન ઉદયદુબઈના સમુદ્રતટ પર ‘બુર્જ અલ-શેડો’ના ભસ્મીભૂત અવશેષોમાંથી જ્યારે વિદેહિતા બહાર નીકળી, ત્યારે તેના કપડાં પર સુલેમાન ખાનના લોહીના છાંટા સુકાઈ ચૂક્યા હતા. પેટ અને જાંઘમાંથી વહી રહેલા લોહીને તેણે પોતાની કાળી સાડીના છેડાથી જ સજ્જડ બાંધી દીધું હતું. પીડા તેને નહોતી થતી, કારણ કે વેરની આગે તેની સંવેદનાઓને ક્યારનીય ઓગાળી નાખી હતી. પણ ખેલ હજુ પૂરો નહોતો થયો. દુબઈમાં માત્ર એક મોહરું મર્યું હતું, અસલી શતરંજની રમત રમનારા આકાઓ તો હજુ પણ ભારતના સત્તાના ગલિયારાઓમાં બેસીને અબજો રૂપિયાની ડીલ કરી રહ્યા હતા.વિદેહિતા ભારત પાછી ફરી, પણ કોઈ ગુનેગારની જેમ