ભાગ ૬: સુનકાર અને સાધના: ડાંગનો પહેલો પાઠ"ઘા રુઝાણા ઘડિયાળના, પણ વેણ ના રુઝાય વીર,મનનો માણીગર ગયો, તો સૂનું લાગે ગીર.ઉઠ જાગ ઓ આયર! હાથમાં ઝાલ્ય હવે ડાંગ,એકલતાને ઓગાળીને, બનાવ તારો સંગ!"સમય: એક વર્ષના વહાણા વાઈ ગયા (વર્ષ ૧૯૯૬)સ્થળ: કાનજીના નેસડાનું આંગણુંસમય... સમય તો વહેતી નદીના નીર જેવો છે, કોનો પકડ્યો પકડાય? ગીરના ડુંગરા માથેથી બબ્બે ચોમાસાં ઉતરી ગયા, ટાઢ અને તડકાના ઓળા ઉતરી ગયા. રાયણ અને ટીમરુના પાંદડા ખરતા ગયા ને નવા ફૂટતા ગયા, જાણે ધરતી જૂના વસ્ત્રો ત્યજીને નવી ચુંદડી ઓઢતી હોય.નેસડામાં બધું ય રાબેતા મુજબ હતું. મળસ્કે વલોણાંના ઘમ્મર-વલોણાં ગાજતા, ગોધૂલિ ટાણે ગાયોના ધણ પાછા ફરતા ને