ભાગ ૪: વિદાયની વેળા અને પાંજરાનો ભય "છોરું કછોરું થાય, પણ માવતર કદી ન થાય,વગડા વચ્ચે વેરણ થઈ, આજ વિદાય વેળા આય.કાળજા કેરો કટકો મારો, જંગલ જેને સાદ કરે,છૂટા પડતા જીવ ન હાલે, આંખ્યું ચોધાર રડે!રોવે ગીરના ઝાડવા, ને રોવે નદીયું ના નીર,આજ વિખૂટા પડે છે બે, એક આતમ ને બે શરીર!"સમય: મધરાત પછીનો ગંભીર પ્રહર સ્થળ: કાનજીનો નેસડો અને ગીરનું બિહામણું જંગલગીરના નેસડામાં રાતનો બીજો પહોર જામ્યો હતો. આકાશમાં ચાંદો વાદળોની પાછળ મોઢું સંતાડીને રોતો હોય એમ લાગતું હતું. વાતાવરણમાં એક અજીબ પ્રકારનો સન્નાટો હતો, જાણે કુદરત પણ શ્વાસ રોકીને કોઈ અઘરી ઘડીની રાહ જોઈ રહી હોય. ક્યાંક દૂર ટીટોડીની ટી...ટી...ટી...