ભાગ ૧૨: અંત નહીં, આરંભ (સમાપ્તિ)સમય: રેસ પૂરી થયાની ૧૦ મિનિટ પછીસ્થળ: જસદણનું રેસકોર્સ મેદાન અને અંતે સાણથલી ગામજસદણના મેદાનમાં ધૂળ શમી ગઈ હતી, પણ લોકોનો ઉત્સાહ હજી સાતમા આસમાને હતો. જે દેવાયતને લોકો દયાની નજરે જોતા હતા, આજે એ જ દેવાયતને જોવા માટે પડાપડી થતી હતી.સારંગ હજી પણ દેવાયતના ખોળામાં માથું મૂકીને હાંફતો હતો. તેના શરીરમાંથી વરાળ નીકળતી હતી. દેવાયત પોતાના ખેસથી સારંગનો પરસેવો લૂછતો હતો.“બસ બેટા... બસ. હવે શાંત થઈ જા. તેં તારું કામ કરી દીધું,” દેવાયત ગણગણતો હતો.ત્યાં જ ભીડ ચીરાઈ અને સ્ટેજના સંચાલકો ટ્રોફી અને ચેક લઈને આવ્યા.“દેવાયતભાઈ! સ્ટેજ પર આવો! ઈનામ લેવા માટે.”દેવાયતે નકારમાં માથું