ભાગ ૨૩: ડૉક્ટર્સ આશ્ચર્યમાં: "આ જીવ કોણે બચાવ્યો?" ઇમરજન્સી વોર્ડની બહાર ફિનાઈલ અને દવાની તીવ્ર ગંધ હવામાં તરતી હતી. કોરિડોરની ઠંડી, સફેદ ટ્યુબલાઈટના પ્રકાશમાં એક ભયાનક શાંતિ છવાયેલી હતી. કેતન હજુ પણ પોતાના લોહીવાળા કપડે ભોંયતળિયે બેસીને એકીટસે ઓપરેશન થિયેટરની લાલ લાઈટ સામે તાકી રહ્યો હતો. આરવ એક થાંભલા પાસે દીવાલને અડીને ઊભો હતો. એની નજર પોતાના ખિસ્સામાં પડેલી પેલી નીલમ જડેલી ચાંદીની વીંટી પર હતી. આધ્યા ધીમા પગલે આરવની પાસે આવી અને કોઈ પણ શબ્દ બોલ્યા વગર એણે પોતાનું માથું આરવના ખભા પર ટેકવી દીધું. આ એક એવી રાત હતી જેણે એમને ઉંમર કરતા વધુ મેચ્યોર બનાવી દીધા હતા.