ભાગ ૨: રુદ્રપુરાની રક્તરંજિત હવેલી અમદાવાદના ચળકાટ ભર્યા રસ્તાઓ પાછળ છૂટી ગયા હતા અને હવે ચારેબાજુ માત્ર સૂમસામ સીમ અને રસ્તાની બંને બાજુએ ઉભેલા સૂકા બાવળના ઝાડ હતા. રુદ્રપુરા ગામના પાદરે પહોંચતા જ અવનીની કારના ટાયર જોરદાર અવાજ સાથે અટકી ગયા. ગામમાં એક પણ લાઈટ ચાલુ નહોતી. જાણે આખું ગામ કોઈ અજાણ્યા ભયના ઓથાર નીચે જીવી રહ્યું હોય. અવનીએ ગાડીમાંથી બહાર પગ મૂક્યો. હવામાં ભીની માટી અને જૂના લાકડાની કોહવાયેલી ગંધ હતી. સામે જ ટેકરી પર રુદ્રપુરાની એ હવેલી ઊભી હતી. હવેલીની દીવાલો પર પડેલી તિરાડો રાતના અંધકારમાં એવી લાગતી હતી જાણે હવેલી પોતે કોઈ ભયાનક વેદનામાં ચીસો પાડી રહી