આરવ અને વિરેન ધીમે ધીમે નવા ગુપ્ત રસ્તા તરફ આગળ વધ્યા. તે રસ્તો અંધકાર અને ભયથી ભરેલો હતો. દિવાલો પર જૂના પથ્થરો લાગેલા હતા અને છતમાંથી પાણીની ટપકી આવતી હતી. દર પગલું ભરતા પાણીના ટીપા જમીન પર પડતાં અવાજ સાથે ગુંજતા હતા. દરવાર ટોર્ચ લાઇટ ઝબૂકતી અને છાયા ઓગળી જતા, રૂમના ખૂણાઓમાં અજાણું ભય છવાતું.  થોડી દૂર આગળ વધતા, તેઓ એક વિશાળ રૂમમાં પહોંચ્યા. રૂમ ખૂબ મોટો હતો અને વચ્ચે જમીન પર પથ્થરના મોટા ટાઇલ્સ લગાયેલા હતાં. દરેક ટાઇલ પર જુદા-જુદા ચિન્હો — સૂર્ય, ચંદ્ર, તારાઓ અને અજાણ્યા આકારો — કોતરેલા હતા. રૂમની દિવાલ પર એક લખાણ પ્રગટ થયું. બંને તરત