વિસામો (વાર્તા) ગામની કાચી ગલીમાં સવારનો સૂરજ ઊગતો ત્યારે માટીની સુગંધ આખા વાતાવરણમાં ફેલાઈ જતી. એ જ ગલીમાં રમતો મોટો થયેલો યુવક હતો – મયંક. તેનું બાળપણ ગામની ખેતરો, તળાવ અને વૃક્ષોની છાયામાં વીત્યું હતું. પંખીઓના કલરવ સાથે આંખ ખૂલતી અને સાંજે ગાયોના રેંડ સાથે દિવસ પૂરું થતો. ગામનું જીવન સરળ હતું, પણ દિલથી ભરપૂર. મયંકના પિતા ખેડૂત હતા. તેઓ ખેતરમાં પરસેવો વહાવીને પરિવારનું ગુજરાન ચલાવતા. માતા ઘરની જવાબદારી સંભાળતી અને બાળકોને સંસ્કાર આપતી. પૈસા ઓછા હતા, પરંતુ ઘરમાં ક્યારેય ખુશીની કમી ન હતી. મયંકે બાળપણથી જ શીખ્યું કે મહેનત અને સંતોષ જીવનની સૌથી મોટી સંપત્તિ છે. સમય વીતતો ગયો.