શ્રી જયશ્રી પટેલ ભરૂચ નિવાસી .અભ્યાસ એમ.એ.કવિતા તેમજ નાની ટૂંકી વાર્તા લખવી ને વાંચવી ગમે.

*કલમ*✍️

કલમની શાહી ખૂટી
તેનો અફસોસ ફૂટી
ટપકતાં ટપકે ટપકતી
શાહીના રંગ બદલતી...!

મારા મનની વાત ટપકી
કોરા કાગળ પર રહ્યું *બૂંદ*
ભૂરામાંથી લાલ બન્યું ને
અંતે કાળા બિંદૂએ પડ્યો ડાઘ..!

રડી રહ્યું કોરૂ કાગળ
શબ્દો તો ચાહ્યા *પ્રેમળ*
કાળી શાહી ન રચી સકી
શબ્દ એ પ્રેમનો આગળ...!

કલમની શાહી ખૂટી
તેનો અફસોસ ફૂટી
ટપકતાં ટપકે ટપકતી
શાહીના રંગ બદલતી...!✍️

જયશ્રી પટેલ
૧૧/૧૨/૧૯

વધુ વાંચો

રમકડું

સમીરા નાનપણથી રમકડાં ની ભારી શોખીન,જાતજાતના રમકડાંથી તે રમતી પણ સંતોષાતી નહિ.તેના બાપા પણ બા ના પાડે તોય રમકડું લઈ જ આવતા.તે બાપાનો મૂક આભાર માનતી.
અત્યારે એના રમકડાં હતા તેની કલ્પનાના પાત્રો,જેવાકે આશાપારેખ,શર્મિલા ટાગોર,મિનાકુમારી,
તો ક્યારેક ક્યારેક તે લલિતાપવાર પણ બની જતી.મનમાં જ તે પાત્ર સાથે વાત કરતી તો ક્યારેક અભિનય કરી લેતી .મનમાં વિચારતી કે હુ કેમ *બા* કે *દાદીમા* નું પાત્ર નથી બનતી?પછી તે ચપટી વગાડી હસી પડતી.
સમયના વહાણા વાયા તેની આ મન સ્થિતી સમજનાર પિતાનું મૃત્યુ થયું ,તે હવે ન કોઈ પાસે જતી ન કોઈને પોતાના મનમાં લેતી.બા પાસે તો એ આશા જ ન રાખતી.ભાઈ ઘરમાં ટી.વી લાવ્યો ને તેણીને ફરી જાણે કંઈક નવું રમકડું મળ્યું હોય તેવું લાગ્યું .એક દિવસ એક જાહેરાત જોઈ રહી હતી ને તેણીએ એક સુંદર પરી જેવી છોકરી જોઈ ને તે અંદર દોડી ગઈ.પોતાના પટારામાંથી મન ગમતી એક સુંદર ઢીંગલી લઈ આવી.સ્થિર થઈ ઘડીમાં ઢીંગલી તરફ તો ઘડીમાં જાહેરાત વાળી છોકરી તરફ જોતી રહી.ભાઈ સામે જોતી રહી.ભાઈ સમજ્યો કે નહિ પણ તેની આંખો જાણે કહેતી હતી...આ મારૂ સ્વપ્નું હતું...!
હા એ સુંદર ઢીંગલી જેવી જ ને પેલી મોડેલ જેવી તે બનવાના સ્વપ્ન જોતી હતી...તેના હાથનું *રમકડું*તેનુ સ્વપ્ન હતું .પણ ભગવાને સ્વપ્ન ને જોવા મન આપ્યું હતું પણ *રમકડું* જેમ બેજુબાન હતું તેમજ સમીરા જન્મથી જ બેજુબાન હતી.જગતનું બેજુબાન રમકડું હતી.

જયશ્રી પટેલ
૯/૧૨/૧૯

વધુ વાંચો

જીવન..

જીવન મારૂ ઘડી બેઘડી
આતમ પીડા હર હંમેશ
રહી વિરહની ઘડી બેઘડી
વારંવાર છેહ હર હંમેશ...જીવન!

જીવન મારૂ ઘડી બેઘડી,
હૈયે મળ્યા છેદ હર હંમેશ
સત્ય ના વચન ઘડી બેઘડી
અસ્તિત્વ ભૂલ્યું હર હંમેશ...જીવન!

જીવન મારૂ ઘડી બેઘડી,
સમર્પણ તનમનનુ હર હંમેશ
નામ તો રહ્યું ઘડી બેઘડી,
મન તૂટ્યું હર હંમેશ....જીવન!

જીવન મારૂ ઘડી બેઘડી,
જરા સમજ હોત હર હંમેશ
ભૂતકાળ હતો ઘડી બેઘડી
વિશ્વાસ તૂટ્યો હર હંમેશ...જીવન!

જયશ્રી.પટેલ
૨૪/૨/૧૯

વધુ વાંચો

સુપ્રભાત🙏🌹

જીવવું એ મહત્વનું નથી
જીવી જાણવું
સ્વીકારી જાણવું
એ મહત્વનું જરૂર છે
🌺🌺🌺
અધિકાર માંગતા
અધિકાર આપવો
એ તો કુદરતી છે
અધિકાર ને બદલે
અંહકારી બની જવું
અમાનવિય જરૂર છે
🌺🌺🌺
ધીરજની પરીક્ષા ન હોય
પરીક્ષા આપતા આપતા
મર્યાદા તૂટે ત્યારે તો
ધીરજ પણ બાંધ છોડે
🌺🌺🌺
વિશ્વાસ કરતા શંકા
ને શંકા કરતા કુશંકા
દ્રષ્ટિ ને સાંકડી બનાવી દે
ત્યારે વિશ્વ ફક્ત જ
એ દ્રષ્ટિ એ જ દેખાય છે
🌺🌺🌺
કોઈ આંખ ખોલે તો
એ નજરથી પણ જોજો
ક્યારેક પ્રેમની ચાહત
આંધળા પણું બક્ષે છે
તે ક્ષણનો પસ્તાવો...!
ઠોકર જેવો હોય છે.
🌺🌺🌺

જયશ્રી પટેલ
૭/૧૨/૧૯

વધુ વાંચો

તૃષા...

દોડ્યો હું તૃષા પાછળ
પણ સાને છીપશે તૃષા?
એનાથી અજાણ હું માનવી!

દીશાહીન જીવન મારૂ છે,
દોડતા દોડતા લાગે થાક ને,
બેઠો વિશ્રામ કરવા ત્યાંજ..!

જ્યાં ને ત્યાં થયો ઠરીઠામ,
હું માનવી ત્યાં નો થયો ને,
“તૃષા” ન છીપી આત્માની..!

પ્રભુ પ્રાથુ હું દીશા સાચી સીંચી,
મુજ અબુધ ને જરૂર માર્ગ ચીંધજે,
મુંજ આત્માની તૃષાથી
તું નથી ને અજાણ?
આ ભવ તુજ ભેટ,
“મોક્ષ” ની “તૃષા”..!
તુજ સંતોષે..તું જ સંતોષે!

જયશ્રી.પટેલ
૪/૧૨/૧૮

વધુ વાંચો

સફર -૬
ભાગ-૬ (આગળ)

જુઆન ધીરે ધીરે સારો થતો જતો હતો,ડોક્ટરની મંજૂરી થી ઓફિસ માં બે કલાક જતો થયો હતો.તેણે જોયું કે પોતાની ગેરહાજરીમાં દર્શીએ ઓફિસના સ્ટાફનું ને સાથે સાથે ધંધાનું ધ્યાન યોગ્ય રીતે પૂર્ણ કર્યુ હતું .બધાજ દર્શીના વખાણ કરતા થાકતાજ નહિ.ત્યારે તેણે દાદીને પોતાના મનની વાત કરી .દાદી એ તેના મા બાપ ને સોહના માતા પિતાને વાત કરી.બધાજ ખુશ હતા,પણ દર્શી તો બીજાજ કાર્યમાં લાગી હતી.તેનુ મન સદામાં અટક્યું હતું.તેણે તો સદાને દત્તક લેવાની બધીજ તૈયારી કરી દીધી હતી.દર્શી જ્યારે જ્યારે જુઆનને મળતી તો જુઆન હિમ્મત ભેગી કરતો પણ તેના તેજ સામે જાંખો પડી જતો ,કંઈજ બોલી સકતો નહિ.એક સાંજે તે દર્શીને લઈ જ્યા સોહનો અકસ્માત થયો હતો ત્યા લઈ આવ્યો,બે ધડી દર્શી ધડકન તેજ થઈ ગઈ .શ્વાસ અટકી ગયો.જુઆને હિમ્મત કરી કહ્યું ,”દર્શી જેટલી તાકત હોય તેટલી તાકાત થી સોહ ને બોલાવ.”
દર્શી વિચારમાં પડી કેમ જુઆન મને આવું કહે છે?
થોડીવાર પછી તે ચાલવા લાગી,ફરી જુઆને એને એજ કહ્યું .તેણી ના મનના ભાવ ને વિચારે વેગ પકડ્યો ને તેણીએ જોર જોરથી ચિલ્લાવા માંડ્યું ,”સોહ પાછો આવીજા....”નહી નહીતો વીસ પચ્ચીસવાર પછી તે ખૂબ જ રડી.જુઆને તેને પોતાની બાહોમાં લઈ ને એની પીઠ થપથપાવી ને શાંત કરી.કેટલાય વરસોનો ભાર જાણે હળવો થઈ ગયો.હૃદયના ખૂણો જે ભાર તળે દબાયેલો હતો તે ભાર ને પ્રતિસાદમાં ડૂબી ગયો.વમળ ચક્ર ફરી જાણે હાંફી ગયું .જુઆને એ હથેળીને સ્પર્શી કહ્યું ચાલ પાછા જઈએ.દર્શીએ પોતાના હાથને એ સ્પર્શથી પલડવા
દીધો..એક જગ્યાએ તે બેસી ગઈ ને જુઆનને બેસાડી બોલી મારા વૃધ્ધ ચાર મિત્રો નું શું...? જુઆને કહ્યું ,”તું ધરે આવ તો તને કહુ.” બન્ને ઘરે પહોંચ્યા તો ત્યાં શાંતિ હતી.જુઆનના ઘરના બગીચામાં સુંદર સજાવટ કરવામાં આવી હતી.સામેના ગેસ્ટહાઉસમાં અંધારૂ હતું .ત્યા પહોંચતા પહોંચતા ધીરે ધીરે પ્રકાશ ફેલાવા લાગ્યોને
દરવાજા ખૂલ્યા ત્યાં ચારે વૃધ્ધો ને પાંચમા અંજુદાદી બેઠા હતા.જુઆનને બધા જ વળગી પડ્યા.દર્શી આ દ્રશ્ય જોઈ
ભાવુક થઈ ગઈ. તેણીએ જુઆનને આંખોથી આવકાર્યો.
બન્ને જણે નક્કી કર્યા મુજબ જાહેર કર્યુ કે બન્ને સાથે રહેશે પણ મિત્ર બનીને ,વડીલો થોડા મુંઝાયા.પણ તે મંજૂર કરી તેઓ એ ગેસ્ટ હાઉસમાં રહેવાની મંજૂરી બતાવી.બીજે દિવસે સવારે જુઆને ત્યા જ નાસ્તો કર્યો.
તે અને દર્શી સાથે પોતપોતાની ઓફિસે જવા નીકળ્યા.
સાંજે સાથે પાછા ફર્યા ત્યારે ગેસ્ટહાઉસ શણગારેલું
હતું .દર્શી નો જન્મદિવસ હતો.તે તો ફરજો ને સેવામાં ભૂલી જ ગઈ હતી.તેને તૈયાર થઈ આવવા કહી દાદી કામે વળગ્યા .દર્શી નીચે ઉતરી તો સુંદર સાદા ક્રીમ ટોપ અને નીચે સુંદર મરૂન પ્લાઝો પહેર્યો હતો.જુઆાન થોડા કાગળિયામાં ઉલઝ્યો હતો.પોલીસ આવેલી હતી.જુઆને દર્શીને બોલાવીને કાગળિયા પર સહી કરવા કહ્યું .દર્શીએ કાગળિયા પર નજર ફેરવી તો એ કાગળિયા પર એક દસ વરસના બાળક ને દત્તક લેવા માટે નું કરારપત્ર હતું .બાળકનું નામ ઓફિસયલી લખાયું હતું “*સોહ દર્શી મહેતા*.દર્શી મૂક થઈ ગઈ.બાળક બીજું કોઈ નહિ સદા હતો...તેની સફર નો આ વળાંકે તેને *માતા* બનાવી દીધી હતી.જુઆનની આ ભેટે તેને તેની
જિંદગીની *સફર*નો મોટી ઉડાન ભરાવી દીધી હતી.
ઘરની બહાર બગિચામાં સોહ વિમાન ઉડાવી રહ્યો હતો.
જાણે જિંદગી ની *સફર*નો નવો દાવ પાંચ વૃધ્ધોને બે મિત્રો ને કહી રહ્યો હતો..”આવો ચાલો ઊડીને *સફર*
ની શરૂવાત કરીએ.બધાની આંખોમાં હરખના અશ્રુ વહેતા હતા.ક્યાક ગીત વાગી રહ્યું હતું “જિંદગી એક સફર હૈ સુહાના...!

જયશ્રી પટેલ
(સંપૂર્ણ)
૨/૧૨/૧૯

વધુ વાંચો

ભાગ-૬
જુઆનને એ છોકરો ખૂબજ ગમી ગયો હતો.સમય જતા તે ધીરે ધીરે તેનો મિત્ર બની ગયો હતો બન્ને એક બીજાને પ્રેમથી જુ અને સદા કરી બોલાવતા.જુઆનનો *જુ* અને સદામણી નો *સદા* .સદા ચંચળ ને રમતિયાળ હતો.તેને ચોપડીઓ જોઈ ખૂબ આકર્ષણ થતું .તપાસ કરતા ખબર પડી કે તે ફૂટપાથ પર જ મળી આવેલો બે વર્ષ પહેલા.તે આઠ વરસનો હતો.આજે તે દસ વરસનો છે.આખા રીહેબની જાન છે.દર્શી દયાની દેવી,સોહના ગયા પછી સેવા જ તેનો ધર્મ બની ગયો હતો.જુઆન મળ્યો તો થોડી આશ બંધાય હતી.પણ જ્યારે જાણ્યું કે તે પણ સંજોગો વર્ષાત પીડાય રહ્યો છે ત્યારે તે મિત્ર બની ગઈ હતી જુઆન ને તેના કુટુંબની.ધંધામાં લાભશંકરફૂવાની સલાહાકાર,
ઓફિસની એનીમેશન ડીપાર્ટમેન્ટની હેડ પરસન,ને ઘરની કર્તા હર્તા..ચાર વૃધ્ધો સાથે પાંચમા અંજુદાદી ની પ્રિય દીકરી.એ વિચારતી ત્યારે એને લાગતું કે તેણી કેવીરીતે આ બધાને સાચવી સકે છે? કેમ કરીને તે તાકત મેળવે છે..કયુ પેટ્રોલ તેની જીવની *સફર*નું ઈંધન બની ને આવે છે.?
આજે તે એ ફૂટપાથ પર પહોંચી જયાથી સદા મળી આવ્યો હતો,ચરસના નશામાં ને ચરસ વેંચનાર ટોળીનો
એક સાગરીત તરીકે તેણીએ તપાસ કરી તો જાણવા મળ્યું કે તેને સરમનચરસી લઈ આવ્યો હતો.તે તેનું બધુ કામ કરી આપતો ને જેમ જેમ મોટો થતો ગયો તેમ તેમ તે
ચરસ વેંચતા તેમાંથી નશો કરી લેતો.કમાતો તે બધુ સરમનચરસી લઈ લેતો.ક્યારેક મારતો તો કેયારેક લાડ લડાવતો.એકવાર રાતના પોલિસની જોડે મારામારીમાં સરમન મૃત્યુ પામ્યોને સદાને પોલીસે બાળ રીહેબમાં મૂક્યો.ત્યારથી તે અહીં રહે છે ને અનેકનો મિત્ર છે.

વધુ વાંચો

સફર-૫
ભાગ -૫
સમય ને સમય નું ચક્ર ફરી ફરીને પહોંચ્યું લાભશંકરજી ફૂવા થી દર્શી સુધી.દર્શી જુઆનને મળવા ને વાત કરવા ખૂબ જ ઉતાવળી થઈ .સાંજ પડતા પડતા કેટલીય વાર તેણી એ ફોન જોયો કે ક્યાંકથી જુઆન નો ફોન આવે છે..।પછી મનમાંને મનમાં બોલી ઉઠે કે તારો નંબર એની પાસે ક્યાંથી હોય કે તે તને ફોન કરે??આમ સમય ને જાણે જલ્દી પસાર થવા કહેતી હોય તેમ ઘડિયાળ જોયા કરતી.સાંજ પડી જલ્દી બહાર નીકળી ગઈ ને જયાં જુઆન મળ્યો હતો ત્યાં આવી ઉભી પણ અહીં તો જુઆન નહી પણ તેની ગાડી ત્યાં હતી.ડ્રાયવરે આવી કહ્યું કે ,”દાદી એતમને લેવા મોકલ્યો છે.જુઆનસાહેબને દવાખાને લઈ ગયા છીએ ને તમને ત્યાં બોલાવે છે.”
દર્શી ને ધ્રાસ્કો પડ્યો શું થયું હશે,કેમ ભગવાન મારી જ કસોટી કરે છે?દૂર દૂર સુધી પણ ન કલ્પે એવા સમાચાર! તે ગાડીમાં બેઠી.દવાખાને પહોંચતા પહોંચતા તો એ એસી ગાડીમાં પણ પસીને નાહી રહી હતી.દાદી અંજુબેન જાણે એની જ રાહ જોઈ રહ્યા હતા.તેઓ દર્શીને ડોક્ટર પાસે લઈ ગયા.ડોક્ટરે દર્શી ને સમજાવી કે જુઆન આલ્કોહોલિક છે,એણે અચાનક જ બધુ બંધ કર્યુ છે તેથી તે નર્વશ બ્રેકડાઉન થી પીડાય છે,તેથી તે મનથી મજબૂત છે છતા શારિરીક તકલીફ માં મૂકાયો છે.
દાદીનો ડર હકીકત બની ગયો.એ પણ એવી કે તે જાણી દાદીને દર્શી ખૂબજ ચિંતિત થઈ ગયા છે.દર્શી જુઆન સામે ગઈ તો જુઆન તેની સામે જોઈ બે હાથ જોડી ને હસ્યો અને દર્શી જાણે કે મિણબત્તીની જેમ અંદરથી ઓગળી ગઈ.તેણે દાદીની મર્યાદા રાખી જુઆન તરફ એક નાનું પણ ફિક્કું હાસ્ય કર્યુ.દોસ્તી ભલે કોલેજકાળની હતી પણ ઘનિષ્ટતા ફક્ત થોડા જ કલાકોની હતી.આ કલાકોએ દર્શી ને જુઆનને મિત્ર કે તેથી વધુ સંબંધોથી બાંધવાની કોશિશ કરી સમય ફરી રમત શરૂ કરી ચૂક્યો છે.એ આત્મસાત થતા દર્શી ચુપ હતી તેથી પણ વધુ ચુપ થઈ ગઈ.
જુઆન મનથી મજબૂત હતો,ડોક્ટરને પૂરેપૂરો સહકાર આપતો હતો.તેને તો આમાંથી નીકળવું હતું .
લાંબી *સફર*કાપવી હતી.જો દર્શીનો સાથ મળે તો.!લાભશંકરફૂવા તો સોહના ઘરે પહોંચ્યા ,તેના પિતાને વાતથી વાકેફ કર્યા ને અંજુદાદી ને મળવા આગ્રહ રાખ્યો.તેઓએ દર્શીની મરજી પૂછીને જરૂર મળીશું નું વચન આપ્યું .સોહના પિતા સાથે દર્શીના માતાપિતાને ત્યાં પણ તેઓ જઈ મળી આવ્યા.દર્શીના માતાપિતા સમજી ગયા કે આજકાલ દર્શીનું અનિયમિતપણું શાને કારણે છે.શ્રીહરિ રાખશે ને કરશે તે મંજૂર કહિ તેઓ એ મનોમન દર્શીને આશિષ આપી.દર્શી જુઆનને બાય કહી નીકળીને દાદીને આશ્વાસન આપી બોલી,”દાદી હિમ્મત રાખજો,જુઆન જરૂર ઊભો થઈ એની જીંદગીની *સફર*ને કાપશે ને તમને પણ પૌત્રનું આત્મસુખ આપશે.”જુઆનના ડાક્ટરની સલાહથી એક સારા રીહેબમાં તેને પંદરથી વીસ દિવસ દાખલ કરવામાં આવ્યો.ત્યાં જુઆને જોયું કે અનેક પુરૂષો ને સ્ત્રીઓ અને બાળકો આ કે બીજી અનેક બુરી આદતોના શિકાર હોય છેને જીંદગી ને બરબાદ કરે છે.મનોબળના મજબૂત ન હોય તો વારંવાર તે ભૂલ કરી કુંટુંબીઓને દુખી કરે છે.અહી જુઆનની જીંદગીએ નવો વળાંક લેવાની શરૂઆત કરી.
દર્શી એક રવિવારે જુઆનને મળવા આવી ત્યારે તેણે તેણીને એક દસ વર્ષનો બાળક બતાવી કહ્યું ,”આણે શું કર્મો કર્યા હશે કે તે અહીંયા છે?દર્શી તે બાળકને જોઈ ને વિચારમાં પડી ખરેખર ...શું કર્મો કર્યા હશે? તેણે જુઆનને કહ્યું કે તું તપાસતો કરી રાખ કે તેના માતાપિતા કોણ છે..?તેને અહીં કેમ લાવવામાં આવ્યો છે?

(ક્રમશ:)
જયશ્રી પટેલ
૧/૧૨/૧૯

વધુ વાંચો

સવાર
???
સુપ્રભાત જીવનની સારાશથી
સુંદર જીવન જીવનની સારાશથી
જીવન ને જીવનનો સાર સારાંશ થી
???
મન તો માળવે જવા ઈચ્છે
મન વિના માળવે ન જવાય
જીવન ની હર પળ મનથી માણો
???
ચાહ એકની નહિ અનેકની હોય
તૃપ્તી એકથી જ થાય અનેકથી નહિ
ચાહ અને તૃપ્તી મનની અટકળ છે
???
સાર એટલો જ કે મન જ કર્મ
કર્મ એજ આપણું કાર્ય છે
બન્ને આપણાં થકી જ થાય છે
???
કરવા જ છે કર્મ
તો સદ્ કરો
સહ થી ઉત્તમ કાર્ય કોઈ નહિ
???

જયશ્રી પટેલ
૨૮/૧૧/૧૯

વધુ વાંચો