#AB..kunjdeep..enjoying my life with full of love

એકલતાથી એકાંત તરફ...

મારા મતે....
એકલતા અને એકાંત બંને એકબીજાના વિરુદ્ધાર્થી શબ્દો છે. એકલતા લોકો દ્વારા, સમાજ દ્વારા, અથવા પોતાના પરિજન દૂર થવાના કારણે, કોઈ પરિસ્થિતિ દ્વારા આપણને કોઈ ચોક્કસ માનસિક પરિતાપમાં ધકેલી દેવાની સ્થિતિને એકલતા કહેવાય છે. જ્યાં માણસ અસ્થગિત સમય સુધી નકારાત્મક પ્રવૃત્તિઓ અને હતાશાના વલણમાં પડ્યો રહે છે. એની ચારે બાજુ સારું થતું હોવા છતાં નકારાત્મક ની લાગણી થતી રહે છે. કોઈ હાથ લંબાવશે, મને આ પરિસ્થિતિમાંથી બહાર કાઢશે તેની રાહમાં પોતાની જાતને જરાય બળ પુરૂ પાડતો નથી. માણસને ટોળામાં પણ અશાંતિનો અનુભવ થાય એ એકલતા.
કોઈ ને મારી જરૂર નથી, કોઈ મારું નથી, કોઈ મને સમજતું નથી, હું મારા દિલ ની વાત કોને કહું? મારાથી હવે કંઈ જ ન થાય. લોકો મને જેવો સમજે છે હું બરોબર એવો જ છું, હું હાર માનું છું, જિંદગીથી કંટાળી ગયો છું, થાક્યો છું, આ બધું જ ને આવું તો કેટલુંય એકલતા ની વ્યાખ્યા આપી જાય છે.
પરંતુ આ બધા નું ચિંતન મનન કરી એમાંથી જરા અમસ્તો પ્રકાશ દેખાય તો માણસે પોતાને એ એકલતાની સાંકળ માંથી છૂટવા અથાક પ્રયત્નો કરવા જોઈએ. એ પ્રયત્નો થકી જે માર્ગ મળે, મારા મતે તે ચોક્કસપણે એકાંત તરફ જવા પ્રેરે છે.
એ એકલતાના સમયનું મૌન એકાંતમાં મોજ કરાવી જાય છે. અને ત્યારે જ સમજાય છે મૌનનું મહત્વ. ત્યારે જ સમજાય છે કે શબ્દો કરતાં મૌન નું પલડું કેટલું ભારી હોય છે.
એકાંત એ માણસે પોતે પસંદ કરેલ અવસ્થા છે. જેમાં ફક્ત અને ફક્ત સકારાત્મક અભિગમ અને નિજાનંદની લાગણીઓના ઉભરા હોય છે. એને ટોળામાં પણ શાંતિ જ વર્તાય છે. અમારા-મારા- આપણા- હું થી સ્વ તરફનો માર્ગ એ જ એકાંત. એકાંત એટલે પોતાની જાત ને એકલા રાખો અથવા તો કોઈ શાંત સ્થળે પલાઠી વાળી આંખ બંધ કરીને બેસી જાઓ એવું જરાય નથી. કારણ આ પરિસ્થિતિ તો એકલતામાં પણ સ્વાભાવિક છે. એકલતામાં "હું" ની ઓળખ થાય છે અને એકાંત માં "સ્વ" ની ઓળખ થાય છે. બીજાને ઓળખવાનું તો ઠીક પોતાને થોડું-ઘણું ઓળખીએ તો પણ ઘણું. પોતાનામાં રહેલા ગુણ તો સૌ કોઈને દેખાય છે. પણ, દુર્ગુણનો સામનો તો એકાંતમાં જ થાય છે. એકાંત સ્વની શોધ તરફ સુખરૂપે લઈ જાય છે. કદાચ આજ સ્વની શોધ ઈશ્વર સમીપે લઈ જતી હશે. એકાંત સ્વ- સુખ,
સ્વ - બળ, સ્વ- શાંતિ, સ્વ- ભાવ, વગેરે, વગેરે.. અને આવું તો ઘણું પોષે છે.
ટોળામાં રહેવા ટેવાયેલા વ્યક્તિને એકલતાનો અનુભવ સૌથી વધારે થાય છે પરંતુ એ જ એકલતા પરિસ્થિતિને અનુકૂળ થઈ એને એકાંતના સુખ તરફ દોરી જાય છે. આ એક એવી અદ્રશ્ય શક્તિ છે જે તમને જોરદાર, ચોટદાર, આત્મવિશ્વાસથી ભરપૂર બનાવી અને આત્મસુખ ના ઢગલામાં મૂકી જશે.
અહીં કવિ શ્રી હિમલ પંડ્યાની પંક્તિ લખવી ગમશે..
લાગશે ના ક્યાંય પણ ક્યારેય ખાલી
એકલા હોવું ય છે જાહોજલાલી.

કિંજલ દિપેશ પંડ્યા (કુંજદીપ)

વધુ વાંચો

ખુશ રહો, મસ્ત રહો...

ખુશી, આનંદ ક્યાં મળે?
મને તો હંમેશા ખુશી મારામાં જ મળે છે.
સૌથી વધુ દુઃખી પણ હું મારાથી થાઉં છું અને ખુશ પણ હું મારાથી જ. કારણ હું અંગત રીતે એવું માનું છું કે મારા
ગમા-અણગમાનું મુખ્ય કારણ હું પોતે જ છું. અને ખુશી જ શાંતિ નું મુખ્ય કારણ છું એમ હું દ્રઢ પણે માનું પણ છું.
કોઈ લેખકે ખુબ સરસ વાક્ય લખ્યું છે કે,
"શાંતિ એ એકાંતનું યુદ્ધ નથી તો બીજું શું છે?"
ખરેખર એકલાંમાં માણસ પોતાની સાથે જ ખૂબ લડી લે છે, રડી લે છે, પાછો પોતાને મનાવી પણ લેતો હોય છે. અને ખુશ પણ જાતે જ થઈ જાય છે. કારણ કે તે જાણે છે કે એ પોતે જ પોતાનો મિત્ર પણ છે અને દુશ્મન પણ. આતો થઈ પોતાની વાત પણ વાત "હું "ની આવે ત્યારે આટલું જાણવા છતાં માણસ એના ચક્કરમાં પડી જ જાય છે. અને જ્યાં અમારું નું "મારું" કે "હું" આવે ત્યાંથી ખુશી ધીમે ધીમે ખસવા લાગે છે. પોતાની વાત આવે ત્યારે, માન-અપમાન,સ્વાભિમાન, ગમો અણગમો આવું તો ઘણું આવે છે પરંતુ આ બધું જ એક નાનકડી ખુશી ની આગળ તુચ્છ લાગવું જોઈએ.
આપણે ગમે તેટલા બહારથી ખુશ દેખાતા હોઈએ , આપણી અંદર ચાલી રહેલું મહાયુદ્ધ આપણને અંદરથી ઝંઝોળી જતું હોય છતાં આપણને હસતા આવડે છે. આ ભગવાને માનવ ને આપેલ શ્રેષ્ઠ ઉપહોરો પૈકી એક મુખ્ય છે.
મહાન નિત્સે કહ્યું છે કે, "સંતાપની સગડીમાં શેકાતા માનવીએ હાસ્ય ની શોધ કરી, શાંતિની પ્રાપ્તિ કરી છે."
આપણે જો સાચી ખુશી શોધવી હોય તો એક નહિ ઘણા કારણો છે. નાના બાળકના સ્મિત જોવાથી,આ કાળઝાળ ગરમીમાં ગરીબ બાળકને એક નાનું ફ્રૂટીનું પેકેટ અપાવી એના ચહેરા પર આવેલું સ્મિત જોવાથી, કોઈ વૃદ્ધને હાથ પકડીને ટેકો આપી રસ્તો ઓળંગતા એના ધ્રૂજતા હોઠ પર આવેલું મધુર સ્મિત અને એના નરમ હાથ જે આપણા હાથને પ્રેમથી હળવો ટેકો લેતા હોય ત્યારે, કૃષ્ણની મધુર વાંસળી સાંભળી મન શાંત થવાથી, હરેકૃષ્ણ નું નામ સ્મરણ અવિરત મનમાં કરવાથી, પારેવાને ચણ નાખવાથી. આવું તો કેટલુંય. આપણને નાની નાની બાબતોમાંથી ખુશી શોધતા આવડવું જોઈએ. મારા મતે તો એ જ પરમાનંદ છે. જીવન ખૂબ ટૂંકુ છે મન ભરીને માણી લો. હજારો દુઃખો હશે તમારા જીવનમાં પરંતુ એક નાની ખુશીની લહેર તમારા એ હજાર દુઃખને માત દઈ જશે. ગમતું કરીએ, હંમેશા જે આપણને ગમે એ. દુનિયાને ગમતું કરશો તો પોતાની જાતને ખોઈ બેસશો.
પોતાના માટે જીવતા શીખો. પ્રેમ અને ખુશીને માણતા શીખો. પોતાના પ્રેમમાં હોવાનો અહેસાસ કરતા રહો. તમે પોતાને પ્રેમ કરશો તો જ બીજાને પ્રેમ કરી શકશો. લોકો કહે છે દુનિયાને પ્રેમ કરવાથી શુભ ફળ મળે છે, ઈશ્વર મળે છે પરંતુ મારો ઈશ્વર મારો કૃષ્ણ બીજાની સાથે પોતાને પણ પ્રેમ કરવાનું કહે છે. કારણ ઈશ્વર આપણામાં પણ રહેલો છે તેથી સૌથી પહેલા આપણામાં રહેલા ઈશ્વરને ઓળખીએ. તો જ દુનિયામાં દરેક વસ્તુમાં ઈશ્વરના દર્શન થશે. આનંદ- ખુશી કોઈના તકદીરમાં નથી લખાયેલી હોતી મારા મતે તો એને જાતે મેળવવાની અને એ લાગણીને અનુભવવાની આવડત દરેક માણસમાં હોવી જોઈએ. છેલ્લે કંઈ જ ન આવડે તો કુદરતના ખોળે જતા રહેવું તમારું તન અને મન બંને ખુશીથી નાચી ઉઠશે. તો ખુશ રહો મસ્ત રહો.
-કુંજદીપ

વધુ વાંચો

નિત નવા ખેલ ખેલવાની ટેવ છે તને નિયતિ,
જાણું નથી ત્રેવડ મારામાં કારણ, નથી હું યતિ!
સૌ કોઈને તું માત દેતી, હોય રાજા, રંક કે ફકીર,
પળમાં હું જીવતા શીખ્યો આજ સુધરી મારી મતિ!

-કુંજદીપ

#નિયતિ

વધુ વાંચો

સહજ મળે તે માણું....

આ લોકડાઉન માં મોટે ભાગે બધું જ શીખી ગયા. ઘર પરિવારને સાંચવતા અને ઓળખતા વગેરે વગેરે બધું જ. પણ પોતાની જાતને ઓળખવાનો આ મહામૂલો અવસર ચૂકી ન જવાય એ જો જો. આપણે માણસોની એક ટેવ છે જ્યાં સુધી કોઈ પણ વસ્તુની જરૂર ન પડે ત્યાં સુધી એના વિશે વિચારતા નથી અને જરુર પડ્યે સહેલાઈથી મળી જાય તો પછી એની કદર નથી જ કરતાં. મહેનતે મેળવેલી સફળતા જ આજીવન યાદ રહે છે. જુઓ ને હવે જ્યાં સુધી મા બાપ જીવતા હોય છે, ક્યાં આપણને એમની કિંમત હોય છે!? અને કદાચ હોય પણ તો ક્યાં બતાવો છો!? ભાગ્યે જ કોઈ.... સમય ક્યાં છે આપણી પાસે! અમુક વાત, વ્યક્તિ કે વસ્તુ નું મૂલ્ય આપણ ને મોડેથી જ સમજાય છે. જે અર્થ હીન છે. તો સમય મળ્યો છે પોતાના માં રહેલ ઈશ્વરને ઓળખવાનો. જ્યાં સુધી આપણે પોતાને નથી ઓળખતા કે પોતાના પર વિશ્વાસ નથી કરતા ત્યાં સુધી કોઈ તમને સાચા અર્થમાં ન ઓળખશે કે વિશ્વાસ કરશે કે, ન તો તમે કોઈ બીજા પર. મેં ઘણા ધાર્મિક પુસ્તકોમાં વાંચ્યું છે કે, જે આપણે નરી આંખે જોઈ શકીએ છીએ એ બધું જ, એ આખી દુનિયા આપણી અંદર છે. આ ઘૂઘવતો સાગર, ખળખળ વહેતા નદી અને ઝરણાં, આ પંખીઓનો કલરવ, મેઘધનુષ, વિજળીના ચમકારા, આ તારલા મઢેલી રાત, આ ચાંદ, આ સૂર્ય બધું જ. હમણાં આપણે બહાર નથી જ જઈ શકતા પણ આપણે અંદર તો ડૂબકી મારી જ શકીએ છીએ. જે શાંતિનો અનુભવ આપણે બહાર નથી કરી શકતા એનો અનુભવ અંદર કરી શકીએ. છેલ્લે કંઈ જ નહીં તો યુ ટ્યુબ પર મોરલી નું સંગીત મૂકી આંખ બંધ કરી કૃષ્ણ આપણી બાજુમાં જ છે એવું સહજ અનુભવ કરી શકીએ. મને વિશ્વાસ છે કે ચોક્કસ અનુભવાશે જે. અહીં સંત કબીર યાદ આવે છે કે, मोको कहाँ ढूँढे बंदे, में तो तेरे पास में । અદભૂત ભજન.
આ શાંતિ, આ અનુભવ આપણને સહેલાઈથી મળી શકે એમ છે જો આપણે ઈચ્છીએ તો. બસ આંખ બંધ કરી, પોતાની જાતને દુનિયા પાસેથી સમેટી પોતાની અંદર અવિરત ચાલતા શ્વાસના લય અને તાલના સંગીત સાથે શબ્દ બ્રહ્મ નાદ ને સાંભળવાની મજા લઈએ. આ સહેલું નથી, એતો કોઈ વિરલો જ અવિરત સાંભળી શકે. પણ આપણે ઈચ્છીએ તો એક પળ માટે પણ આ આનંદ લૂંટી જ શકીએ છીએ. પણ હા, એના માટે, આપણા માં માનવતા લાવવી જરૂરી છે. આપણા માં રહેલા દરેક દોષની મુક્તિ જ આ અવસર નું પહેલું ચરણ છે. તો એ સહજતાથી તમને સામેથી આવી ને વળગશે. અહીં કવિ શ્રી હિમલ પંડ્યાની પંક્તિઓ યાદ આવે છે, "અંદરથી ફૂટી નીકળી છે સાવ અનોખી સમજણ, એ જ ઘડીથી છૂટી ગઈ છે વ્યર્થ બધી અથડામણ,
શબદ મળ્યો તો લાગ્યું જાણે આવ્યું અવસરટાણું
સહજ મળે તે માણું.
મોહ, એષણા, લાલચ, મત્સર સઘળું ફોકટ જાણું
સહજ મળે તે માણું."
-કુંજદીપ

વધુ વાંચો

પ્રેમ.....

મને નથી ખબર પ્રેમની શું પરિભાષા હોય છે.
અહીંયા તો જે હૈયે તે જ હોઠ આવતું હોય છે.

ખબર નથી મને કે પ્રેમમાં શું કહેવાનું હોય છે.
એટલું તો હું સમજું, પ્રેમમાં મૌન પણ વાણી જ હોય છે.

નથી આવડતો મને પ્રેમ કરતા કે નથી જ આવડતું પ્રેમ પામતા.
કંઈક ઉણપ તો બધામાં જ હોય છે.
મારે તો બસ ગમતાંના ગુલાલ કરવા હોય છે.

આપી શકે જો તું, તો આવ પ્રેમ આપવા;
માણી શકે જો તું, તો આવ પ્રેમ પામવા;
આ બધું વળગણ નહીં, અનહદ થાય ત્યારે જ પ્રેમ હોય છે.

મને સ્થિતિ પ્રમાણે પ્રેમ કરતા નથી આવડતું.
કે મનને બદલાતા પણ નથી જ આવડતું.
જે છે એ વગર કહીયે સમજાય ત્યારે જ પ્રેમ હોય છે.

અંતર મહી પ્રેમની લહેરો યથાવત રાખી
બહાર અઘરું છતાં મોજીલું જીવન જીવવું,
મારે મન તો આજ પ્રેમ હોય છે.

પ્રેમને ટકાવવા ઝઝુમવું પડે એ ક્યાં પ્રેમ હોય છે?
એતો એક વાર થઈ જાય પછી
પરિણામની ક્યાં કોઇ ચિંતા હોય છે!?

સાથે જીવવા મરવાના કોઈ જ વચન નહીં,
એતો અમર રહે એજ મંગલ કામના હોય છે.

માણસે- માણસે પ્રેમની પરિભાષા અલગ હોય છે
તો ચોક્કસ એની પરાકાષ્ઠા પણ અલગ હોય છે.

હા ખાતરી એટલી આપું કે એકવાર તારી થયા પછી
આ આખી દુનિયા મારી અને મારે ફક્ત તારું જ થવાનું હોય છે.

બીજાના મહાન પ્રેમ જોવા જાણવાની મારે ક્યાં જરૂર છે?
જ્યારે મારા પ્રેમના હયાતી ખુદ માધવ હોય છે.

પોતાનું ભૂલી બીજાને જીતાડવાનું અને જીવાડવાનું હોય છે.
મારે મન તો આ જ પ્રેમ હોય છે.

થોડી યાદોની પળ તમને નબળા નહીં મજબૂત બનાવે
ત્યારે જ પ્રેમની સાચી ઓળખ થતી હોય છે.

પ્રેમમાં હસવું, રડવું, મળવું, દૂર, પાસે બધું જ ગૌણ હોય છે.
બસ એક અવિચળ એહસાસ મનમાં વહેતો રહે
..... ત્યારે જ તો જીવાતું હોય છે.

મારે મન સઘળું છે એમ જ ભલે રહે, કંઈ મેળવવાનું નહી,
પરંતુ ,પ્રેમમાં લૂંટાય જવાની મજા પણ કંઈક અલગ હોય છે.


-કુંજદીપ

વધુ વાંચો

Do not roam like a cattle,
It's a devil definitely roar.
And take us in tomb,
So keep distance n stay at home.

- kunjdeep

#Roam

સરી ન જાય મારા હાથ માંથી સપના
બસ દિલમાં એ જ પ્યાસ રાખું છું!

એટલો ધનવાન નથી હું કે જગ જીતું,
એથી ગરીબાઈની ચિંતા ખાસ રાખું છું!

રમે છે જીંદગી રોજ જ નવી બાજી,
પણ, હું હૈયે હંમેશા હાસ રાખું છું!

વિશ્વાસ છે મને મારી જ જાત પર,
ફકત માધવની જ આશ રાખું છું!

પકડી જો શકે મારો હાથ તો આવ હવે,
કારણ, હંમેશા તું સાથે હોવાનો ભાસ રાખું છું!

-કુંજદીપ

વધુ વાંચો

સ્ત્રીત્વથી જ અસ્તિત્વ

હવે જો સ્ત્રીઓને મહાન બતાવવાનું પ્રદર્શન પત્યું હોય તો હું કંઈ કહું??? એક સ્ત્રી તરીકે મારા મનની વાત કરું??? પૂછી ને કરું તો સારું ને! નહીં તો આ પુરુષ પ્રધાન દેશ સ્ત્રીઓને મહાન બનાવવા અને બતાવવા જઈ રહયો છે ત્યારે સ્ત્રી બોલી શકે કે નહીં, એ મને ખબર નથી. કારણ તમને એવું લાગે છે કે એક પુરુષ સ્ત્રીના વખાણ કરે અથવા મહાન બનાવે તો જ એનું મૂલ્ય, નહીં તો ધૂળ ધાણી..!? અમારું વ્યક્તિ કે અસ્તિત્વ તમારાથી જ છે એવો તમને કેમ ભ્રમ છે?
સ્ત્રી પોતે જ જાણે છે કે એ સુંદર જ છે. એને રંગ સાથે કોઈ જ નિસ્બત નથી, કારણ હ્દયથી જ કોમળ છે. એને એના એક એક અંગની નાજુકાઈ ની ખબર જ છે. એમાં તમારે કહેવાની જરુર જ નથી. એના અંગ વિશે ચર્ચા કરવાની કોઈ જરૂર જ નથી.
લેડીઝ ફસ્ટ અને તમે લાસ્ટ એવું કહેવાની કશી જરુર જ નથી. તમારી સાથે રાખવાની જરુર છે. અમારે તમારી પાછળ પણ નથી રહેવું એમ જ તમારી આગળ પણ નથી જવું. અને તમે કહેશો તો જ ફસ્ટ જશું એવું કોણે કીધું?
બસમાં કે ટ્રેનમાં અમારી રીઝર્વ સીટ ન રાખો. તમારી બાજુમાં, ગરદીમાં પણ નિર્ભયા બની ને ઉભી રહી શકું એની ખાતરી આપો.
મહિલા દિવસે બધી સ્ત્રીઓને દેવી તરીકે પૂજતા હોય એવું લાગે છે. આખા સોશિયલ મીડિયામાં પુરુષોની વોલ ઉપર સ્ત્રીને મહાદેવી બતાવી છે. એના માટે અંતરથી આભાર માનું છું પરંતુ ધૂતારાઓને ફિટકાર દઉં છું. ફોટા નીચે એમની જ મહાનતાની ચર્ચા. કે એઓ સ્ત્રીને ખૂબ માન આપે છે, વગેરે વગેરે..અને જે પુરુષે પોતાના સોશિયલ મીડિયા અકાઉન્ટમા દેવી નો ફોટો મૂક્યો હોય એ જ ધૂળેટીના દિવસે ગલીમાંથી પસાર થતી છોકરી ને જોઈ સીટી મારે છે. તો રહેવા દો ને સાહેબ, એક દિવસીય માન આપવાનું. સ્ત્રી જાણે જ છે કે એ પોતે દૈવી સ્વરુપ જ છે એટલે જ તો, એ એક સાથે ઘણા કામો કરી શકે છે. એક છોકરી નાની હોય છે ને, ત્યાર થી જ બાળ ઉછેર કરતાં આવડે છે. એની ઢીંગલીને સરસ તૈયાર કરીને,એને પોતાના બાળકની જેમ સાંચવીને. એક દિવસે નહીં પરંતુ સ્ત્રીને દરરોજ સાથ આપી જુઓ. કોઈ દિવસ પોતાની માતાના પગ દબાવી ને તો ,કોઈ દિવસ પત્નીનું માથું દબાવીને. દિકરી ને લાડ કરીને, એમાં જ જીવનનો સાચો આનંદ છે.
એથી જ તો કહું છું સ્ત્રીના સ્ત્રીત્વને માન આપવાની જરુર છે અને શરુઆત તમારા ઘરથી જ. કારણ સ્ત્રીત્વ થી જ અસ્તિત્વ છે.
અમે તો તમારી સામે અડગ થઈને જીવી લઈશું પણ તમારા પૌરુષત્વ નું શું?
"મજબૂર નથી, મજબૂત છું. તને ક્યાં ખબર હું કોણ છું?
હું મારું પોતાનું અસ્તિત્વ ધરાવું છું. મને નામ કે ઓળખની જરૂર નથી,કારણ,હું જ મને ઓળખું છું. હા,મને ખબર છે કે,
"હું સ્ત્રી છું." (કુંજદીપ)

વધુ વાંચો

શોધું છું બહાના હવે તો તારી પાસે આવવાના
સાવ ખુલ્લી આંખે જોઉં સપના તને પામવાના

નથી ડરતી હવે આ જાલીમ,મતલબી દુનિયાથી
જાણું છું પ્રેમના મોલ તો મોંઘા જ હશે ચૂકવવાના

-કુંજદીપ




#આંખો

વધુ વાંચો

મારા સપના ચોરાયાની ફરિયાદ છે,
મને રાતે ઉંઘ જો નથી આવતી!

-કુંજદીપ