Hey, I am on Matrubharti!

મને
કલ્પવૃક્ષની
ડાળ મળે તો?!
મારી તૃષ્ણા
ટોળે વળે
ને...ને...કલ્પવૃક્ષને
ડાળી પરાણ સમેત
ઢાંકી લે!
કદાચ...
એનું બીજું નામ
તૃષ્ણા વૃક્ષ જ
રાખી દેશું પડૈ
એ કરતાં જો
ઉલ્લાસની ડાળખી મળે
તો....તો..?
પ્રશ્ન પતી જાય
પછી તો પવન રૂપે
પર્ણ રૂપે
મહોર રૂપે
ફૂલ સુગંધ રૂપે
ઉલ્લાસ જ. ઝરૈ
ખરૂ ને?



(2)

આયનો ખિલખિલાટ. હસ્યો
જાણે. હોય..જૂગજૂની. ગોઠડી!
પણ....ના...ના..એમ નહિ
માણસે એને બનાવ્યો
તોડી. મરોડી. જોડી
મન વાંછિત આકારમાં. દીધો ઢાળી
પેટભરી નચાવ્યો
આજ.....?
ઊલટી ગંગા વહી ગઇ
આજ હું. માણસને. નચાવું. છું!
કરામત હસ્તગત કરી છે
કાં જીત કોની?
કહી અંગુઠો બતાવ્યો
પછી આઇનો. ખિલખિલાટ હસ્યો!


(3)
કોઇપમ
જાતના
સબંધ વિહોણી
બંધન વિહોણી
સૂત્રાત્મકતા
એટલે જ પ્રેમ!

વધુ વાંચો

આ ઘર નથી ઘર લાગતું
તારા વગરનું. મા....આ.
કોને જઇ બતાવવા
જખમો. આ જીગરના?...આ.
ઠોકર ઘણીય વાગે છે
જીવનના પંથમાં
હાથ ઝાલીને મને
કહેશે કોણ મને ખમ્મા?..આ.
નીડના તરણાં બધાં
તિતર બિતર થયાં
ટહૂકા મૂકીને પંખીઓ
સહુ ચાલતા થયા
કયાં જઇને ગોતવા
રસ્તોય મળે ના....આ.


(2)

મા,યાદ છે?
અજંપ મનને
જંપ મળે તે માટેનું અમોઘ શસ્ત્ર
રામબાણ ઇલાજ
તે મને આપેલો
જે આજેય ખપ લાગે છે
આજેય. અજય લાગે છે
તે કહેલું બેટા!
માણસને ન માપી. શકાય
માણસને. ના મૂલવી શકાય
માણસને ના જાણી શકાય
માણસ તો કુદરતની કરામત છે!
માણસ તો કુદરતની. કમાલ છે!
જયારે માણસથી. છેતરાવ
જયારે. માણસથી દુભાવ
જયારે. માણસથી દંડાવ
જયારે માણસથી લૂંટાવ
ત્યારે માત્ર "શ્રી કૃષ્ણ શરણં મમ્"
"શ્રી કૃષ્ણ પાહિમામ્. પાહિમામ્ એ રટવાનું
બસ પછી બધું સમુસૂતરૂં પાર થશે
મારી. ગેરહાજરીમાં
એ તારૂ રક્ષા કવચ થશે
હવે જયારે અજંપાનું મોજું આવે છે
તરત રટુ છું " શ્રી કૃષ્ણ શરણં. મમ્"
ધરપત. થાય છે "પ્રભુ-મા"
મારી સાથ છે!


(3)

ભીષણ હત્યાકાંડ
ખેલાયો
તેનું મહાભારત
રચાયું
કરૌંચ યૂગલ વધ
વિલાપ. દર્દ
આનાથી રચાયું રામાયણ
કાવ્યનું બીજ
દર્દ છે નકકી!

વધુ વાંચો

.(1)
કોઇ
લેબોરેટરીમાં
જઇ
પ્રેમનો
એનાલિસિસ
રિપોર્ટ લાવી આપો
તો સારૂ
મારે જાણવું છે
બંધારણમાં
તત્વ છે?
સંયોજન છે?
એમાં કયા કયા પદાર્થો છે?!




(2)
મા,
કરણ પટમાં ગૂંજતા'તા
હાલરડાના ગીત
શબ્દો ખર..ખર..ખર..ખરતા'તા
શબ્દો ઝર..ઝર..ઝર...ઝરતા'તા
ડૂમાની નદીઓના વહેણ
આંખ્યેથી પાછા વળતા'તા
તરંગમાં
મા તારો ચહેરો તરતો દેખાતા
તારી કને આવવા દોડયો
ત્યાં તો પવન પાલખીએ બેસી
દૂર સુદૂર જતા'ર્યા
મારા હાથ ખાલીખમ રહી ગ્યા!


(3)
કેટલાય વર્ષો તું
રહી હમસફર મારી
તાત,ભ્રાત, માત,સખી
બનીને સાથૈ
સાવ અડોઅડ ચાલી
સાવ લગોલગ ચાલી
જીવતરના વિષ તે પીધાં
અમને અમરત પીવરાવ્યાં
ધગધગતા તાપ સામે
તું પથરાણી બનીને છાયા
કવચ થઇ લપાટાઇ
મા...અવનવા.રૂપ તારાં જોયાં
છતાં ના પરખાયા
લાગે છે શિશુ કાજે
તુ જ છો ધરતીનો દેવ
શિશુ કાજે
મા તું ધરતી દેહ!


(4)
થયું મને કે કાગળ લખું
જયાં હાથમાં કલમ લઉ
ત્યાં વળગી પડે રોમે રોમે
તારા સ્મરણ...
હું તો હું ન રહું
લખવાનું તો ઘણું ઘણું મન છે
પહેલા શું લખું?
હુંઅવઢવમાં છું
છે. સબંધની વણઝાર સામે
કોનો પકડું કર?
જયાં ઉણા લાગતા સહુ
મને કેવળ કાનો લગાડું
ત્યાં ઉમટયો. હેત દરિયો
તણાઇ. ગયો. હું
કલમે પણ કહયું
અલવિદા.....અલવિદા
બસ હવે અહીં અટકું છું!

વધુ વાંચો

(1)
એક અંજલિ જળ
સાથે મળે સૂજીવની મંત્ર
પળ-બે પળ ઉછીનો
તો?...તો...
મારેથયેલ અવતારીપુરૂષોને
પંકતિમાં ઊભા રાખી
ફકત એક સવાલ પૂછવો છે
સુખ શામાં છે?
સુખ કયાં મળે છે?
સુખ શી રીતે મળે છે?
પ્રત્યુત્તર મેળવી
એ માર્ગે હું પ્રયાણ કરીશ
મારે એમની યાદીમાં
ઉમેરો કરવો છે!

(2)
કદાચ
ઇશ રાજી થાય
કહે માંગ. માંગ. વત્સ
તો હું કહુ
બનાવો મને
શાહનો. શાહ (બાળક)
બાળક થાવ પછી
રોજ મઝા....મઝા
નિશ્છલ...નિર્દોષ
આનંદના. ખજાનાના
કુબેરપતિ બનવાનું
સૌભાગ્ય આપ મને પ્રભુ!


(3)

મા
તારી યાદનું બીજ
વિસ્તરી
ઘટાટોપ વટવૃક્ષ
બની જાય
એની છાંવમાં
નીડ રચી
સખ્ય સદવારે
જીવન માણુ
એ જ મારી
ઝૂખનં....છે...મા!

(3)

વધુ વાંચો

(1)
મા,
ઉપમાઓ નથી બીજી કશી
એટલે તો
તું અનન્વય બની!
મા,
કોઇ તારો પરિચય પૂછે
પ્રત્યુત્તરમાં
શબ્દ ઉણાં અધૂરા લાગતા
ભલા ગુંગો માણસ
સાકરની મીઠાશ
શી રીતે વર્ણવી શકે?
હું સ્મિતની લિપિ વડે
આંખનાં આંસુ વડે...
પ્રત્યુત્તર પાઠવુ કે પૃથ્વી પટે
ભગવાન તારા રૂપે મળ્યો મને
સાક્ષાત્કાર થયો...
જીવનનું વરદાન=મા. તું
માત્ર તું હી તું મા!



(2)
મા,
મન આકાશે
(મા) તારી યાદનું ઇન્દ્રધનુ લહેરાયુ
રોમ-રોમના ધબકારે મા
આનંદ ગીત રેલાયુ
આલ્લે ....આલ્લે...સૂની ક્ષિતિજે
રંગબિરંગી પાથરણું પથરાયું
શૈશવની દુનિયાના કરતલ
તારા વહાલ તણાં મા કરતબ
થનગનાટનું એક નવુ
નજરાણુ પથરાયુ!




(3)
મેં નભને પ્રશ્ન કર્યો
શું. તું એકાકી છો?
જવાબમાં
તેણે આંગળી ચીંધી
જળ ભરી વાદળી સામે
આ ભીંજવે છે મારી
એકલતાને
નિર્વ્યાજ,નિઃસ્વાર્થ મિત્રદાવે
જે મને સજળ કરે છે
જેમ અશ્રુ સભર તને કરે છે
બન્નેનું જીવન જળમય
બન્નેનું જીવન જળમાં
છતાંય અલગ!

વધુ વાંચો

(1)
મા,
એક તુલામાં વિશ્વ ખજાનો,
બીજી તુલામા મા હો તુ
મને ખપે કેવળ તું....તું...તુ
તારા વાત્સલ્ય પાસે
ધનની વિસાત
ચપટીક ધૂળ જેટલી!


(2)
મા,
જીવન પાથેય રૂપે
તે આચરણથી. શીખવી છે
ત્યાગની બારાક્ષરી
જીવનમાં સ્નેહના મૂળાક્ષર
સંવેદનાના જળથી સીંચીને
મન લીલુછમ રાખવાનું
આંખૈ કરૂણાનું અંજન આંજવાનુંં
વર્તનથી શીખવ્યું છે
કોઇના સુખ માટે
ઢાલ થઇ જવાનું
આનંદનો ગુલાલ બની
વહેચાવાનું
સુખ ચંદન બનીને
ઘસાઇ જવાનું
જીવનની સુગંધ વિખેરતાં
સ્મિતના ફૂલ. વિખેરતાં
મટી જવાનું!




(3)
મા,
જીવનમાં અવનવા
રંગ ભર્યા તે
કયો-કેવો રંગ
તને ધરુ હું?
મા,
તે મારૂ શિલ્પ કંડાર્યુ
કહે તું
આ બધા જ ઉપકારો
ચૂકવવા શું હું કરૂ?
અશ્રુ અંજલિ ભરું
તોયે ઓછી છેં ...
કારણ....
તું. વહાલ વાદળી
થઇ વરસતી'તી
અંગે અંગે. ભીનાશ ફોરે
મઘમઘાટે મારૂ ઉર ફોરે
મનમયૂર થૈ ગાંડોતૂર
તાકી તાકી આંખો રાખે
ગગન ગોખની સામે!
બોલ હું શું કરૂ?
બોલ શુ

વધુ વાંચો

મા,વરસાદના ટીપાં
તપતી ધરતીની વહારે આવે છે,
ત્યારે મને એવું લાગે છે
તું. હરપળ. મારી સાથે છે
મા,
પાંખ પસારીને પંખી
ચણને ચાંચમાં ભરી
નીડમાં પાછુ આવે છે
એક જ ક્ષણ..
ભસ. એક જ. ક્ષણ
બચ્ચાની સાથે ગુફતગૂ ચાલે છેે
ત્યારે મને એવું લાગે છે
તું સરપળ મારી સાથે છે
મા,
પ્રાતઃકાળે ઉષા આવી
ઉજાસ બધે ફેલાવે છે
ચેતનની બંસીના સૂર
વાતાવરણમાં રેલાવે.છે
ત્યારે મને એવું લાગે છે
તુંહરપળ મારી સાથે છે!



(2)
ઇશ્વર નથી મેં જોયો
મારે ઇશ્વરને નથી જોવો
ફકત માને ખોળે રમીને
અમરતનો લહાવો લેવો....ઇશ્વર
નામ રટીએ ઇશ્વરનું તો
ઇનામમાં મુકિત આપે
સ્વર્ગ તણું સઘળું સુખ મા
તુજ વિણ ફીકુ લાગે.
માને મળવાનો આ લહાવો
મારે તો નથીખોવો....ઇશ્વર
ઝંખુ છું આઃખથી ટુકડા
આંસુડા માના હાથ જ લાવે
જગમાં જનનીના. હેતે
ભીંજાવાનો લ્હાવો લેવો...ઇશ્વર.


(3)
ગ્રીષ્મ તાપે
સીમ તરફડે
સજીવ ફડફડે
પણ મા...
હું તો તારી યાદના
ખીલ્યા. ગુલમહોરની
છાંવમાં બેઠી છું!

વધુ વાંચો

જે આંખે અશ્રુના તોરણ હશે
ને કરમાં મમતાનો સિંધુ હશે
એ નકકી મારી મા હશે
જેના. મનની છીપમાં જતનથી સાચવેલું
મારા. નામનું મોતી હશે
એ નકકી મારી મા હશે
જેના નયનોમાં રાહનું અંજન
ને પલકો વાટ બિછાવી હશે
એ નકકી મારી મા હશ
જેની ઉર ધબકના હર તાલે
મારી સફળતાનો ઉદ્ ગાર હશે
એ નકકી મારી મા હશે!


(2)
મા,
ગોષ્ઠી કરવાની વેળા આવી ને
તારા સગપણની ગાંઠ છૂટી ગઇ
મા,
તારી સાથે મનભરી વાતો કરવાની વેળા આવી ને
મિલનની ગરથ ગાંસડી. છૂટી ગઇ
મા,
તારો સહવાસ માણવાની વેળા આવી ને
મારી તરસ અકબંધ રહી ગઇ
ઝૂરતો ખાલીપો
ઝર ઝરતો ખાલીપો
વલપતો ખાલીપો
સીસકતો ખાલીપો
હીબકતો ખાલીપો
ખણકતો ખાલીપો
રણકતો ખાલીપો

ઇશની જેમ
એક છતાં અનંત રૂપે
સાકાર- નિરાકાર ખેલ કરે છે
મારી આગળ-પાછળ
મારી અડખે-પડખે
ફરે છે મા. આ ખાલીપો
અભિમન્યુને ઘેરી લીધો'તો
ચક્રવ્યુહે એમ!


(3)
મા,
ફકત તારા નામના હલેસે તરૂ ખું
તારા નામની મહેંદી લસોટી
રંગ હૈયામાં ઠાંસી ઠાંસીને ભરૂ છું...મા.
ૠચા કે શ્લોક કશું યાદ નથી રહેતું
તારી રટનને શ્વાસમાં ભરૂ છું...મા
નથી કોઇ તીરથ અદકેરૂ લાગતું
તારી છબી થી ભીતર હરખું છું...મા.
ફિકર કે અબળખા નથી કશું પામવાની
તારી યાદથી શુષ્કતા લીલીછમ કરુ છું...મા

મા,

વધુ વાંચો

સાંભળ્યું છે મેં કે..
દેવોની પાસે અમરાપુરીમાં
કલ્પતરૂ છે
એટલે તો રોજ રોજ
સુખમાં સેવારા મારે છે
ચોમેર છે. સુખ...સુખ..સુખ
જળરૂપે
થળ રૂપે..સુખ...સુખ...સુખ
દેવોને કયાં ખબર છે કે
કેવળ કલ્પતરૂ પર એમનો ઇજારો નથી!
મરતપુરીમાંય ભાનવ પાસે
"મા"રૂપી કલ્પતરૂ હોય છે!
મારી પાસેય હતું
"મા"રૂપી કલ્પતરૂ
જે કવચ બની ચોમેરથી
મારી રક્ષા કરતું હતું
આગળ-પાછળ,આસપાસ
પણ જે દી"મા" ગઇ
ચોમેર વરસે છે દુઃખ...દુઃખ...દુઃખ!

વધુ વાંચો

મારી જિંદગી
હિરોશિમા
કિંતું ચહેરો?
કાશ્મીરનો
મેં પ્લાસ્ટીક
સર્જરીથી મૂકયો છે!


(2)
હું
ચોર
હોત તો?
ઇશુના
હ્રદયના
રકતધારામાંથી
વહેતી દયા
ચોરી લેત
ગાંધીજીના
રકતમાંથી
સત્ય
ચોરી લેત
કાશ! હું ચોર હોત!

(3)
ઊભો રહે
માર્તંડ
આજનો દિવસ
કેવળ આજનો દિવસ
તારા સપ્તાશ્વમાંથી
મને એક અશ્વ આપ
મારે મારા સનમને
શોધવા જવું છે
એને મળીને
સભર બનીને
પાછો લાવીશ સાથે
પરત કરીશ
અશ્વ તારો. તને
વિશ્વાસ કરજે મારો
હું ય વચન.પાલક
રામની ધરાનો
માનવ છું!

વધુ વાંચો