મિકેનીકલ એન્જિનિયર તરીકે માત્ર સંતોષ ના માની લેતા બાકી ઘણી ઈત્તર પ્રવૃત્તિઓ(ખરેખર, તો એ જ સાચી)માં રસ આજ સુધી જાળવી રાખ્યો છે. આજે, એક નાની દુનિયા બનાવીને બેઠો છું, એ પોતાની છે એનો ગર્વ છે. કેટલાયે મિત્રો બનાવીને એની મહેફિલમાં રમું છું, એ પ્રેમની મહેનતથી ‘કમાયો’ છું એની ખુશી છે. લોકલ વ્યક્તિ મટીને ગ્લોબલ બનવું છે પણ માત્ર કામથી જ..! જમીની હકીકતને સાથે રાખીને ચાલતા અને દોડતા શીખી ચુક્યો છું. કડવી ઝેરીલી બાબતોને પ્રેમના મધથી ચાટતા શીખ્યો છું. અભિમાનનો મુખોટો દુર કરીને પોતાના જીવતરમાં મહેનતથી ખેતી કરીને મનને ફળદ્રુપ બનાવતો થયો છું. સચ્ચાઈનો સામનો કરવા છાતી કાઢીને ઉભો રહી શકું એવી હિંમત હૃદયમાં લઈને બેઠો છું. એકલો એકલો હસતો થયો છું, પાત્રને ન્યાય આપવા એમાં ઢળતો થયો છું. ક્યારેક લખતી વખતે રડું છું તો ક્યારક હસું છું. ક્યારેક ચિંતિત થાઉં છું, ક્યારેક દુનિયામાંથી પોઝિટીવ બાબતોને અનુભવીને ખુશ થાઉં છું. વિશ્વને અલગ રીતે જ એક ફલક તરીકે નિહાળતા આવડ્યું છે. કેટલાયે અનુભવોની લ્હાણી રોજ દિવસના અંત સુધીમાં કરું છું. કેટલાયે લોકોના સુખ – દુઃખમાં ભાગીદાર બનીને તેને વહેચું છું. મુક શ્રોતા બનીને સારું-નરસું જોઉં છું અને રાતના અ

* भडवे, मैं लोहार, यशवंत लोहार| *

अधिकारी: तुम्हारी ड्यूटी यह थी की उन्हें अदालत में पकड़कर पेश करना|

यशवंत: तो क्या होता? फिर शुरू होती वही कहानी| कुछ जेबें खाली होती, कुछ जेबें भर जाती| दो दिन में वो ज़मानत पर छूट जाते| तीन महीने के बाद FIR तैयार होती| फिर केस शुरू होता, चलते रहता, चलते रहता| फिर इलेक्शन आ जाते, जेल का गुंडा अंदर से चुनाव लड़ता, उसके गुंडे डरे हुए लोगों को और डराकर जबरजस्ती वोट लूंटते| जेल का गुंडा MLA बन जाता| वो खुश, आप खुश| किस्सा यही पर शुरू होता यही पर ख़तम| 

बेस्ट डायलोग: मुझे पता है मैं अंधो के शहर में आईने बेचता हूँ| लेकिन एक दिन तुम्हारी ये आँखे खोलूँगा और उस आईने में तुम्हारा चेहरा दिखाऊंगा|

***

*अपना हीरो नाना*

जब घर में नया नया टीवी आया तब मम्मीयों को एकता कपूर भा गयी और अपने को नाना| कलमवाली बाई, ब्रिगेडियर साब, प्रलयनाथ गैंडास्वामी, खबरीलाल.. साला क्या बवाल मचा देते थे जी सिनेमा पर| 

हमने टीवी में डिफ़ॉल्ट जी सिनेमा लगा के रखा था| वाघले को देखकर हमारा मन हुआ था की हम भी पुलिस बन जाएँ| पुलिस बन्ने का सबसे पहला ख्याल लानेवाले नाना ही थे| वजूद में कृष्णन पहला क्रश बनी| कोहराम और सलाम बोम्बे पसंदीदा फिल्में| शागिर्द का तो क्या कहना और अब तक छप्पन का साधू, क्या धोया था सबको ! 

आपके आने से हमारी जवानी में रवानियत आ गई|

વધુ વાંચો


रात को शहर कितना खाली हो जाता है न!

लगता है सारे इसे अकेला छोड़ कहीं और चले  गए है। रात भर जगाते है। कभी पुलिस के बैरिकेड लांघ जाएंगे तो कभी अपने ही फन्दे से फंसकर गिर जाएँगे। 

तुम कुछ भी कर लो, शहर रात को फिर भी खाली लगेगा। क्यों? 

क्योंकि कोई अपनी तन्हाई यूँ ही हाथ से जाने नही देता।

~ रवीश कुमार (इश्क में शहर होना)

વધુ વાંચો