Hey, I am on Matrubharti!

જે રીતે....
કેદી જેવી વેદના ભોગવી...
થાકેલા હારેલા શ્રમિકો..
આખરે પોતાના સમગ્ર અસ્તિત્વ ને દાવ પર લગાવી.
પોતાની,
ઉચાટ મનથી, કાગ ડોળે રાહ જોતા
જેને ખરા અર્થમાં પોતાના કહી શકાય..
તેવા...
તે માબાપ હોય કે ભાઈ બહેન કે દીકરી દીકરો...
કે....પછી
જેના લગ્ન નો સમય પણ, સમયની વ્યાખ્યા માં ન આવે
તેવી સતત ખુલ્લી આંખે રાહ જોતી.... કોઈ
જુની ફાટેલી જર્જરીત સાડીમાં વિંટળાયેલ...
એક મજૂર ની થાકેલ આંખમાં જીવવાની આશાનું....
અજવાળું પુરતી.. તેની હૃદય સમ્રાગ્નિ.....ને
મળવા
ઊંધું ઘાલીને... અંતરાલ ને..
અંતર.. તાલ.. સમજી નીકળી પડેલા...
રેલવે પટરી ને સમાંતર.....
ને અધવચ્ચે જ શરીરના થાક આગળ ઝુકી ને પરવશ પિંડ
જડ તંત્ર જેવા લોખંડી પાટા ને,
જેના ખોળામાં માથું મૂકી શકાય
તેમ
ઓશીકું સમજી બેઠા....
અને...???
******
વર્ષો થી રાહ જોતી
એ અરમાનો ના પિંડ ની વ્યથા કેવી હોય...???
એક સરસ ફિલ્મ મમતા નું ગીત યાદ...આવી ગયું.
સંગીત રોશન અને શબ્દકાર મજરુહ સુલતાનપુરી.
પણ વર્ષો પહેલાં.. આ ગીત સાંભળીએ તો -
તે ગીત ના....' યુગ સે ખૂલે હૈ પટ નૈનન કે યુગ સે અંધેરા મેરા આંગના....' શબ્દો આરપાર નીકળી જતા...

ગીત
*****.
વિકલ મોરા મનવા તુમ બિન હાયે
આયેના સજનવા રૂતું બિતી જાયે

ભોર પવન ચલી બુઝ ગયે દિપક
ચલ ગયી રેન સિંગારકી
કેસ પે બિરહા કી ધૂપ ઢલી
અરી એરી કલી અખિયન કી પડી કુંભલાએ
વિકલ મોરા મનવા તુમ બિન હાયે

યુગ સે ખુલે હૈ પટ નૈનન કે,
મેરે યુગસે અંધેરા મોરા આંગના
સુરજ ચમકા ન ચાંદ ખીલા
અરી એરી જલા રહી અપના તન મન હાયે
વિકલ મોરા મનવા તુમ બિન હાયે
(આ ગીત નો અંતિમ પડાવ છે)

વધુ વાંચો
epost thumb

પાંઓ કી સાંસો કો તલાશથી કોન સી ખુશ્બુ?
આયા જહાં મેં તબ સે લેકર મોત તક ચલતા રહા.
દિનેશ પરમાર નજર

વધુ વાંચો

આદમ અને ઇવ
_______________

ઇશ્વરે જ્યારે પૃથ્વી, સમુદ્ર, પશુ-પક્ષીઓ બનાવ્યા ત્યારે તેમને થાયુ કે આ બધાની સંભાળ રાખવા માટે કોઇક હોવુ જોઇએ, તેથી તેમણે માટીનો માનવ આકાર ઘડ્યો અને તેના નસકોરામાં ફુંક મારી તેને સજીવન બનાવ્યો. આ રીતે જગતમાં પ્રથમ માનવ આદમની ઉત્પતી થઇ. પછી ઇશ્વરે જોયુ તો દરેક જીવ જોડીમાં હતો તેથી તેમણે આદમને સાથ આપવા માટે હવાને બનાવી. કહેવાય છે કે તેનુ સર્જન આદમની એક પાંસળી માંથી થયું હતું.
(ઇશ્વરે) એડન વાડી બાનાવી હતી તેમાં દરેકે દરેક પશુ-પક્ષી, જીવ-જંતુ હતા અને આદમ-હવા તેમનુ સંચાલન કરતા હતાં. આ એડન વાડીની રક્ષા માટે તેના શ્રેષ્ઠ સ્વર્ગ દુત લુસીફર ને રાખ્યો હતો, જે પાછળ જતા શેતાન બની ગયો.
જયારે આદમ અને હવા સ્વર્ગમાં રહેતા હતા ત્યારે તેમને બધું ખાવાની છૂટ હતી પણ સફરજન જેવુ જ્ઞાનનું ફળ ખાવાની મનાઈ હતી. પણ શેતાને આવીને તેમને તે ફળ ખાવા માટે લલચાવ્યા અને તેઓએ તે ફળ ખાઈ લીધું જેથી ઇશ્વર તેમનાથી નારાજ થઇ ગયા અને પૃથ્વી ઉપર ફેંકી દીધા.
આદમના સંતાનો હોવાથી માણસને આદમી કહેવામા આવે છે.
(આદમ અને ઇવ - વિકિપિડિયા પર થી સાભાર)
**********
પુરુષ અને સ્ત્રી થકી આ જગત ના પ્રાકૃતિક ગતિના સંચાલન મા ભાગીદાર થવાનું અનાદિ કાળ થી ચાલે છે... અને ચાલતું રહેશે.
પણ ઉપર મુજબ પુરુષ હોય કે સ્ત્રી, કુતૂહલ અને જે અંગે વિરોધ હોય તેજ કરવાની વૃત્તિ ને શેતાન તમને ઉશ્કેરતો હોય છે.
જ્ઞાન ફળ ને કારણે, માણસ માં... ભેદ, ઇર્ષા, ગુસ્સો, મારું તારું,.. ની સમજ આવી....
અને ઇશ્વર આદેશ ના ઉલ્લંધન ની સજા બધા ભોગવીએ છે.
શેખાદમ આબૂવાલા નો શેર યાદ આવે છે

મોતનું બંધન છતાં કરતો રહ્યો છે માનવી
આ જિન્દગી ની માવજત આદમથી શેખાદમ સુધી.
અસ્તુ.......
******
દિનેશ પરમાર 'નજર '
૦૧ - ૦૫ - ૨૦૨૦

વધુ વાંચો

આકાશમાં હવાના જોરે વિશ્વના જાત જાતના રંગ બેરંગી પતંગો ઉડી રહ્યા છે...
એક મોટી, કાતિલ, ક્રૂર, પાશવી દેખાતી વિશાળ ધાજ,
કે
જેના પર ડ્રેગન નું સિમ્બોલ છે....
તેની ખૂની ચાઈનીઝ દોરી....
ખબર ના પડી તેમ..
લાખો પતંગો ની હવા બગાડી ગઈ...
કપાયેલા... અનેક પતંગ પાનખર ના પર્ણવિહિ‌ન વૃક્ષોની સોય જેવી ડાળિયોના,
કરોળિયા ની જાળ જેવા ભરડામાં ભરાઈ....રહ્યા...
કેટલાય પતંગો છટકવા માટે જેમ તરફડિયા મારતા ગયા તેમ તેમ ખૂટી ગયેલા શ્ર્વાસોમાં....
ડાળીઓ ની તેજ અણિઓથી, અનેક છિદ્રો માં... વીંધાઈ.... પોતાનું નિજી અસ્તિત્વ ગુમાવી રહ્યા....
તો કેટલાક પતંગો ને
ડાળીઓના ભરડા માં થી છટકવા હવા કામ આવી રહી ....
હજુ અભિમાન માં
ઊંચે ને ઊંચે ઉડતી કાતિલ ધાજ ને
એ ખબર નથી કે....
અત્યારે તું જે હવા પર સવાર થઈ ત્રાસ વરસાવે છે...
એ હવા જ જ્યારે તારી હવા બગાડી દેશે ..........
ત્યારે તું -
ઉંધા માથે, હારેલા દુશ્મન ની જેમ ધરતી પર પટકાઈ
અસ્તિત્વ ગુમાવી દઈશ....
જગત ની હવા પર પ્રાકૃતિક ઈશ્વર સિવાય કોઈનો ઇજારો નથી..
પણ તે વાસ્તવિકતા જ્યારે, ધાજ ને સમજાશે ત્યારે....
ઘણું મોડું થઈ ગયું હશે..........
હવે તો જગતમાં,
માનવ સિવાય ના દરેક ચેતન તત્વો.....
આપણી જાળ માં ફસાઈ, આપણને..
રીબાતા જોઈ હસી રહ્યા હોય એવું લાગી રહ્યું છે...
અસ્તુ....
*****************************
દિનેશ પરમાર 'નજર '
૦૨ - ૦૫ - ૨૦૨૦

વધુ વાંચો

સત્યજિત રે....
______________________________________

બંગાળના પાટનગર કલકત્તામાં ૨ જી મે ૧૯૨૧ ના રોજ, સંગીત, સાહિત્ય નું વાતાવરણ ધરાવતા,
સંસ્કારી કુટુંબ માં જન્મેલા....સત્યજિત રે
ના નામ અને કામ વિશે કોને માહિતી ન હોય?
બંગાળ ની પ્રાદેશિક ફિલ્મ્સ દ્વારા સમગ્ર, દેશ અને દુનિયામાં ભારત દેશનું નામ રોશન કરનાર સત્યજિત રે એ
બંગાળી ઉપરાંત હિન્દી ફિલ્મ પણ બનાવી હતી.
તેઓ ના ટેલેન્ટ ની વાત કરીએ તો, તેઓ નિર્માતા, સ્ટોરી રાઇટેર, ડિરેક્ટર, કવિ, સંગીતકાર.... ઉપરાંત તેઓ કેલીગ્રાફી અને ઈલ્યુંસ્ટ્રેસન પણ સારી રીતે કરી શકતા હતા.
ખુબ ઉંચી ત્થા બારીક વિચાર-દ્રષ્ટિ ધરાવતા તેઓ એ
 • પાથેર પાંચાલી
 •  અપૂર સંસાર
 •  અપરાજીતો
 •  ચારુલત્તા
 •  મહાનગર
 •  શતરંજ કે ખિલાડી
 •  ગોપી ગાયેન બાઘા બાયેન
 •  પ્રતિદ્વંધી
જેવી ખુબ પ્રચલિત ફિલ્મો બનાવેલી...
સત્યજિત રે એ પોતાના જીવન માં ફિલ્મો દ્વારા, કરેલી સમાજસેવા અને તેમના યોગદાન બદલ, વિવિધ સંસ્થાઓ દ્વારા અને સરકાર દ્વારા તેમનું સન્માન કરવામાં આવેલ.
તેમના દ્વારા નિર્દેશિત કરવામાં આવેલ ફિલ્મો પૈકી ગીત, સંગીત, વાર્તા, નિર્દેશન વિગેરે માટે ૧૪૬ અવોર્ડ માટે નોમિનેટ થઈ હતી જ્યારે ૧૩૬ જેટલા એવાર્ડ જીત્યા હતા.
તેમનું દાદા સાહેબ ફાળકે અવોર્ડ દ્વારા સન્માન કરવામાં આવ્યું હતું ત્થા શ્રી સરકાર દ્વારા તેમને ઉચ્ચત્તમ ભારત રત્ન એવોર્ડ થી પણ નવાજવામાં આવ્યા હતા.
( મેં નાનપણ માં તેમના વિશે વાંચેલી વાત યાદ આવે છે)
તે મુજબ કવિવર રવિન્દ્રનાથ ટાગોર દ્વારા તેમને ઓટોગ્રાફ સાથે સ્વહસ્તે લખી આપેલ કાવ્ય મુજબ, પોતાની અંદર ઝળહળતી જ્યોતના અજવાળે, આજુબાજુની વાસ્તવિક પરિસ્થિતિ ની કરુણાના સૌંદર્ય ને, ઉજાગર કરી જીવન જીવ્યા. અને પોતાને કવિવર દ્વારા મળેલ કાવ્ય ના અર્થને સાર્થક કર્યો.....
તેઓ નાના હતા ત્યારે ખૂબ શરમાળ હતા. તેઓ તેમના માતા ની આંગળી પકડી કવિવર રવિન્દ્રનાથ ટાગોરના શાંતિ નિકેતન માં જતા.
એકવાર તેમણે માતાને ઠાકુરજી ની ઓટોગ્રાફ લેવા, તેમની પાછળ છુપાઈ ને કાન માં કહ્યું.
ઠાકુરજી ને બા એ વાત કરતા, રવિન્દ્રનાથે મંદમંદ હાસ્ય સાથે સત્યજિત ને પાસે બોલાવી પોતાની બાજુમાં હિંડોળા પર બેસાડી. બંગાળી ભાષામાં શીધ્ર કાવ્ય લખી ઓટોગ્રાફ કરી આપી.
આ કાવ્ય નો અર્થ હતો....

જગતમાં
વેરાયેલા
પહાડો... નદીઓ... નાળા... વન. જંગલ...
ઝરણા... પશુ...પંખીઓ... ના સૌંદર્ય ને
રૂબરૂ નિહાળવા... તેનો આનંદ માણવા માટે
મેં
લાખો રૃપિયા ખર્ચી નાખ્યા....
પરંતુ -
મારી નાનકડી મઢુલી ની બહાર
આંગણમાં ઉગી નીકળેલા
ઘાસ પર બાઝેલા
ઝાકળ બિન્દુ ના સૌંદર્ય ને જોઈ ના શક્યો......
------------------
આ કાવ્ય સત્યજીત રે એ, કલકત્તામાં આવેલા પોતાના ફિલ્મ સ્ટુડિયોમાં પોતાની ઓફીસમાં પોતાની ખુરશી ની સામેની દીવાલમાં , કાયમ તે જોઈ શકે તે રીતે કાચની ફ્રેમમાં મઢાવી રાખ્યું હતું.
આ મહાન હસ્તી
૨૩ એપ્રિલ ૧૯૯૨ ના રોજ કલકત્તામાં આ ફાની દુનિયા છોડીને અનંત ના પ્રવાસે ચાલી નીકળી...
આજે તેમની પુણ્યતિથિ નિમિત્તે અંતકરણ થી વંદના....
અસ્તુ....
***********************
દિનેશ પરમાર 'નજર '
૨૩ - ૦૪ - ૨૦૨૦

વધુ વાંચો

પ્રકૃતિ....
----------------
સદીઓ અગાઉ...
મડાગાસ્કર ત્થા મોરેશિયસ જેવા અલિપ્ત ટાપુ પર, જેનું આયુષ્ય બસો થી વધારે (અંદાજે) વર્ષ તો સામાન્ય હતું તેવા ખુબ ઊંચા વિશાળકાય વૃક્ષો નું ત્થા ત્યાંના અલભ્ય પક્ષીઓનું, જગતના સહુથી ક્રૂર પ્રાણી, એવા માણસ જાત થી નિકંદન નીકળી ગયુ.
તે સમયે આ નિર્જન ટાપુઓ પર ડચ નામના પરદેશી લોકો વેપાર અર્થે કે નવો વિસ્તાર શોધવા, કે ત્યાંની જમીન પર કબજો જમાવી રાજ કરવા ના કે અન્ય કોઈ , સ્વાર્થ પૂર્ણ આશય થી ઉતર્યા હશે.
પણ કિનારે તેમનું વહાણ લાંગરતા, ત્યાં મોટી વસ્તી ધરાવતા ને ઊંચા વિશાલકાય મોટા લગભગ ત્રણ ફુટ જેવી લંબાઈ ની પાંખો ધરાવતા ને સરેરાશ પંદરેક કિલોનું વજન ધરાવતા, દેખાવમાં મોટા મરઘા કે બતક ની પ્રતિકૃતિ ધરાવતા, બીક લાગે પણ સ્વભાવે નમ્ર અને અહિંસક એવા 'ડૉડો' પક્ષીઓ તેમની તરફ આવી અને ફરવા લાગ્યા.
ડચ લોકો એ, ત્યાં પુષ્કળ વનરાજી કે જેમાં ફળ-ફળાદી ઉપલબ્ધ હોવા છતાં, પોતાના શોખ ખાતર,
ડૉડો પક્ષી નો શિકાર કરી, રાંધીને આરોગવાંનું શરૂ કર્યું.
(તા ૨૮ એપ્રિલ ૨૦૧૯ ની ગુજરાત સમાચાર ની રવિ પૂર્તિ માં આવેલ લેખમાં, મેઘના દેવ બર્મન જણાવે છે કે આ પક્ષી વજનમાં ભારે હોઈ ઉડી શકતા ન હતા, તેની ડોક ના ભાગનું માંસ ખુબ સ્વાદિષ્ટ હોઈ એકસાથે ૨૫ થી વધુ ના શિકાર કરી તેઓ ખાતા અને બાકીના ને મારી મીઠું ભરી પીઝર્વ કરી સ્ટોર કરીને કરતા)
કાળક્રમે એક સમય એવો આવ્યો કે ડૉડો નું અસ્તિત્વ જ ના રહ્યું.
હવે મૂળ વાત કે ત્યાં દરિયા પટ્ટી પર (Coastline strip) જે ઉપર જણાવ્યા મુજબ ની વનરાજી પાંખી થતા માનવ જાતિ દ્વારા તેના બીજ નું રોપણ કરી વૃક્ષો ઉછેરવા ના પુષ્કળ પ્રયત્નો થયા પણ તે વૃક્ષોની ફર્ટિંલિટી શક્ય ના બની.
સંશોધન કરતા વિગત એવી ધ્યાને આવી કે ડૉડો પક્ષી આ વૃક્ષો ના ફળ ખાતા હતા અને તેમના જઠર માં પચેલા ખોરાક માં તેના બી આખા રહેતા અને તે પક્ષીઓ ની ચરક માં નીકળતા આખા બી જઠર માં થયેલી પ્રોસેસ ને કારણે ઉછેર માટે ની યોગ્યતા પામતા હતા, અથવા કુદરતે તેવી પ્રાકૃતિક સાઇકલ ની રચના કરી હશે....
માણસ ની પ્રક્રુતિ વિરૂધ્ધ ની આ વૃત્તિ થી આજની તારીખે આ વૃક્ષો અને પક્ષીઓ અને ત્યાં ના દરિયાઈ કાચબા જે તેના શરીર માંથી નીકળતા તેલ અને માંસ માટે તેનો શિકાર કરવામાં આવ્યો તે, ફક્ત તસવીર માં જોવાના બચ્યા છે...
( પ્રક્રુતિ-
એ દરેક અસ્તિત્વ ધરાવતા તત્વો ને ધ્યાનમાં રાખી તેને અનુકૂળ થાય તે રીતે વર્તે છે વિકશે છે અને કુદરતી રીતે જ મદદરૂપ થવા માટે સંચરે છે....
તેની વિરુદ્ધ નું વર્તન, પ્રક્રુતિ માં કરાતી ખલેલ આપત્તિ નું સર્જન કરે છે...
સમય સમય પર પ્રક્રુતિ આ અંગે ચેતવણી પણ આપે છે...
પરંતુ-
માણસ તેને ઘોળીને પી તો રહે છે અને તેના કારણે અન્ય લોકો, અન્ય પ્રજાતિઓ પણ ભોગ બનતા રહે છે...
પ્રક્રુતિ ની વંદના ની તેઓને સદબૂધ્ધિ પ્રાપ્ત થાય એજ પ્રાર્થના...)
અસ્તુ....
********************
દિનેશ પરમાર 'નજર '
૨૨ - ૦૪ - ૨૦૨૦

વધુ વાંચો

નર્તન....
___________________
સમગ્ર બ્રહ્માંડ પોતાની ગતિમાં,
પોતાના લયમાં,
નાદ-સંગીત માં ,
તાલબદ્ધ રીતે અવિરત નર્તન કરે છે....
બ્રહ્મ-નાદ ના વલય વમળમાં...
પ્રાકૃતિક સાત સૂર અવિરત ગુંજતા રહે છે...
બ્રહ્માંડ નો કણ-કણ...
જડ અને ચેતન... તત્વ
એકબીજા સાથે તાલ મિલાવી,
લય-લહેર માં સૂર ભેળવી નર્તન કરે છે...
પંચ-તત્વ..... પણ
જળ તત્વ ..
વાયુ તત્વ ..
અગ્નિ તત્વ ..
ધરતી અને આકાશ....ક્યારેક શાંત સ્વરૂપે તો ક્યારેક રુદ્ર સ્વરૂપ લઈ તાંડવ નૃત્ય રૂપે... નર્તન કરે છે.....

જડ તત્વ સાથે, ચેતન તત્વ સામંજસ્ય સાધી નર્તન-સંગીતમાં અવિરત વહે છે... .
કેટલાક લોકો ના દિલો-દિમાગ માં તો કેટલાક લોકો ના સાથે સાથે રોમ રોમ માં આ સતત વહ્યા કરે છે.
આ જ પ્રક્રુતિ શીખવે છે.....
******************
દિનેશ પરમાર નજર
૨૦-૦૪ -૨૦૨૦

વધુ વાંચો

છાંયડો...........(લઘુવાર્તા ) દિનેશ પરમાર 'નજર '
_______________________________________________
કાળઝાળ ગરમીમાં,સૂર્ય ના કાતિલ ભાલાના ફણા જેવા આકરા કિરણો ના અસહ્ય મારથી બચવા લોકો ઠંડક ની હુંફ આપતા પોતપોતાના સ્થાનો માં ગોઠવાઇ ગયા હતા અથવા ગોઠવાઈ રહ્યા હતા.....
કાયમની ટેવ મુજબ, પોળ ની સાંકડી ગલીઓ માં ચક્કર મારી બહાર રસ્તા આવી પોતાની આરામ કરવાની જગ્યા એ જવા માટે શેરીનો શ્વાન , બહાર તેની રાહ જોઈ રહેલા બીજા શ્વાન મિત્રો સાથે રોડ પર ની હારબંધ દુકાનો, રેંકડીઓ વટાવી છેક છેવાડે આવેલી પાકી વંડી વાળા ખુલ્લા પ્લોટ પાસે આવ્યા.
પણ આ શું???
ઘટાટોપ છાયા ની જાજમ પાથરી કાયમ ને માટે મૂંગા જીવોને શાતા આપતું ઘેઘૂર વૃક્ષ, મૂળસોતું ઉખડી ધરા પર પડી , યુધ્ધ માં હણાયેલા સેનાપતિ ની જેમ આખરી શ્વાસ લેતા હાંફી રહ્યું હતું.
થોડે દૂર પ્લોટ ની વંડી પાસે ઉભેલો શેઠ, બાજુમાં ઉભેલા તેના મહેતા ને કહેતો હતો કે, " આ પેલી પોળ ની સામેના છેડે મેઈન રોડ પર લોકોની અવરજવર રહે છે, પણ આ ઝાડ માં આપણાં ધંધાનું બોર્ડ ઢંકાઈ જતું હોઈ, ધંધા માં કમાણી ની રીતે કમાણી નથી થતી એટલે છેવટે પૂરું કર્યું."
પછી સામે ઉભા રહી ને બીડીઓ ફૂંકતા ત્રણેક મજૂરો તરફ ફરી ડોળા કાઢી બોલ્યા, " સા.... હરામ હાડકા ના... ઉભા છો શું? જલ્દી કરો આ નવું બનાવેલું મોટું બોર્ડ ઉભું કરી લગાવી દો... આ તડકો સહન નથી થતો. "
ગભરાયેલા મજૂરો ફટાફટ બોર્ડ લગાવા મંડી પડ્યા.
શોકસભામાં આવ્યા હોય તેવા ચહેરા સાથે ઉભેલું શ્વાન ટોળું
ધીરે ધીરે.. ધરતી પર પડેલા વૃક્ષ પાસે જઈ, આંખમાં આવી ગયેલા ઝળઝળિયા માં અસ્પષ્ટ દેખાતા થડપર વ્હાલથી જીભ ફેરવી ચાલવા લાગ્યા...
ત્યારે-
જે જગ્યા એ વૃક્ષ હતું ત્યાં વેચાણ નું બોર્ડ લાગી રહ્યું હતું..
તેમાં લખ્યું હતું કે, " વિકાસ કોલ એન્ડ વુડ સેન્ટર, અહીં દરેક પ્રકાર ના કોલસા ત્થા બળવા લાયક લાકડા, મોભ માટેના મજબૂત થડ વિગેરે વ્યાજબી ભાવે મળશે...

*****************
લખ્યા તા. ૧૯-૦૪-૨૦૨૦

વધુ વાંચો

બંધ પાંપણ માં તરફડીયા મારતી,
વ્યાકુળ મીનને.. ..... અરીસો બતાવ્યો તો..
શાંત થઈ ને અરીસો ચાટવા લાગી...

હાથની આંગળી અને અડીને આવેલ પાડોશી અંગૂઠા પર
પડેલી.. એકડો ઘૂંટયા થી લઈ જીવનની વ્યવહારિક અને બિન વ્યવહારિક આંટીઘૂંટી ઓ લખતી રહેલી કલમ ની છાપ....
વનવાસ ભોગવતા ભોગવતા હવે,
નિર્જન જગા પર ઉગી નીકળેલા ઘાસની બાજુ પર થી ચાલી જતી કેડી બની ......
કોઈ.... ઝાંઝરી રણકાવી ચાલી આવે તે પગરવ ની...કવિતા ને લયનો આકાર આપવા સળ વળી રહી છે....

દીવાનખંડ ના ખૂણે,
જૂતા ઘરની , અડધી-પડધી ખુલ્લી રહી ગયેલી ઝાંપલીની આડસ લઈ....
સૂંઘ્યા કરે છે... જાણીતા પગલાંની આવન જાવન.....

વોર્ડરૉબમાં....
સતત ઉંઘી ઉંઘી ને કંટાળી ગયેલા
પેંટ, શર્ટ, જર્સી... ને...ઘણા બધા....ટોળા
આળસ મરડી મરડી ને...લીસી ચામડી વાળા યંગસ્ટર્સ ની ગરિમા ગુમાવી કરચલી વાળા વૃધ્ધ બનતા જાય છે.

ઘરના એક ખૂણાને યાન સમજી,
પૃથ્વી પર પરત ફરશે તે શ્રદ્ધા સાથે,
અવકાશયાત્રી ની જેમ તૈયાર બેઠેલો હું.....
રાહ જોઉં છું... ઘેરાયેલા વાદળો ના આ
પ્રચંડ તોફાન ઓસરી જવાની પળને......
તમારી જેમજ.......................
__________________________________
દિનેશ પરમાર ' નજર ' (૧૭-૦૪-૨૦૨૦)

વધુ વાંચો

લાગણી-
અભિવ્યક્ત થઈ
ને,
સહેજ અમથો જ્યાં લંબાઈ ને આગળ વધે..
ત્યાં-
સીટી વાગે ... બ્રેક લાગે ...
ને લીલી થઈ જાય લાલ અચાનક...
તે ઘડી એ ,
આકુળવ્યાકુળ અમથો અમથો
ચાર રસ્તે લાચાર થઈ લાઈટ જોતો -
નજરથી જ
રસ્તા ની પેલી કોર, ઉઘડેલી ભૂખના રોલીંગ શટર ને હેઠે પડતુ જોયા કરે. ઉભો રહીને એકતરફ...
ખાલી હાથ..........
*************
દિનેશ પરમાર 'નજર '
૧૪-૦૪-૨૦૨૦

વધુ વાંચો