વર્ણન

કાળવક્ર મંદિરના દ્વાર પર ઊભો હતો.તેના દરેક પગલાં સાથે ધરતી ધ્રૂજતી હતી. આકાશમાં વીજળીઓ ગર્જતી હતી અને અંધેરપુરની સીમાઓ તૂટવા લાગી હતી.પવન, છાયારાજ અને ઋષિ અનંત તેની સામે ઊભા રહ્યા.કાળવક્ર હસ્યો."તમે ત્રણેય ભેગા થઈ જાઓ તો પણ મને હરાવી શકતા નથી."એટલું કહી તેણે પોતાના હાથમાંથી કાળા અગ્નિનો પ્રચંડ ગોળો છોડ્યો.પવને અગ્નિમણિની શક્તિથી તેને અટકાવ્યો.છાયારાજે પોતાના અંધકારથી એ શક્તિને બંધનમાં લીધી.અને ઋષિ અનંતે મંત્રોચ્ચાર કરીને પ્રકાશનો એક વિશાળ સ્તંભ ઊભો કર્યો.ત્રણે શક્તિઓ પહેલી વાર એક થઈ.એક ભયંકર વિસ્ફોટ થયો.ધૂળ શમી ત્યારે...કાળવક્રને પહેલી વાર ઘા લાગ્યો હતો.તે ગુસ્સાથી ગર્જી ઊઠ્યો."તો હવે મારી સાચી શક્તિ જુઓ!"તેનું શરીર ધીમે ધીમે પર્વત જેટલું વિશાળ બનવા