આ વાર્તામાં રવિન્દ, જે પોતાના જવાનાં દિવસોમાં છે, એક મહેમાનના આવકારમાં વ્યસ્ત છે. તે શાંતિથી બેઠો છે, પરંતુ તેની નજર સતત રીતલ પર છે, જે તેની યાદોમાં ખોવાયેલ છે. બધાં લોકો પોતાની વાતોમાં મશગુલ છે અને રીતલનો કોઈ ઉલ્લેખ નથી કરે. રીતલની સુંદરતા અને તેના કપડાં બધીનું ધ્યાન ખેંચે છે, પરંતુ તે રવિન્દને એકવાર પણ નથી જોઈતી. રીતલના મનમાં સંબંધો વિશે દ્રષ્ટિકોણ છે, કારણ કે તે નવા પરિવારમાં પ્રવેશ કરી રહી છે, પરંતુ તે ખુશ નથી. રેખાબેને તેણીને આશીર્વાદ આપતાં, રીતે આશૂં છલકાઈ જાય છે, કારણ કે તે એક નવી માતા જેવી લાગણી અનુભવે છે. મજાકમાં લોકો એકબીજાને શ્રેષ્ઠ સાસુ અને પરિવારની વખાણ કરે છે, પરંતુ રીતલ મનમાં આ બધાની સામે અસંતુષ્ટ છે. રવિન્દને રીતલ સાથે વાત કરવા અને તેને સમજવા ઈચ્છા છે, પરંતુ રીતલની વિલાંબિત ખામોશી તેને પરેશાન કરે છે. વાર્તા અંતે, સંગાઈની તારીખ નક્કી થતા નેહલ મીઠાઈ લઈને આવે છે, અને બધા મીઠાઈ ખાવા માંગી રહ્યા છે.

Nicky@tk દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by Nicky@tk

Category ફિક્શન વાર્તા