અજ્ઞાતનાથના ઘરના પાછળ ટેકરી પર સમયના લૂપ હોળ ખૂલી ગયાં, અને સમયયાંત્રણ વિસ્ફોટની અવાજ સાથે બહાર આવ્યું. અરુણરૂપા, વીરસિંઘ અને અજ્ઞાતનાથ દોડીને બહાર આવ્યા. સમયયંત્રણના ટુકડા જોવા મળ્યા, પરંતુ આ વખતે બધા સુરક્ષિત હતા. વીરસિંઘને વિશ્વા પર નજર પડી, અને તે તેની લાગણીઓ પર કાબૂ રાખી શક્યો નહીં. ઉલટે, અવિનાશ પણ બહાર આવ્યો, જેને જોઈને અરુણરૂપાની આંખોમાં ખુશીના આંસુ આવ્યા. અવિનાશ અને તેની માતા વચ્ચે કોઈ શબ્દો વિના અદભુત મલિનત બની, અને બંનેને પોતાની લાગણીઓ વ્યક્ત કરવામાં મુશ્કેલી આવી. બધા પછી અજ્ઞાતનાથના ઘરમાં ગયા, જ્યાં નંદનીએ તેમને સમગ્ર કથાનક સમજાવ્યું. આ દરમિયાન અજ્ઞાતનાથે જણાવ્યું કે તે સમયયંત્ર પર કોઈ પ્રયોગ કરી શક્યો નથી, અને તેમને ખબર નહોતી કે આ મશીન કામ કરે છે કે નહીં. પૃથ્વી અને સ્વરલેખા આ વાત સાંભળી આશ્ચર્યચકિત થયા, અને અજ્ઞાતનાથને જણાવ્યું કે તે જાણે જ લોકોની જીવંત ઘટનાઓને પ્રયોગમાં ભેગા કર્યા છે. અવિનાશે આભાર વ્યક્ત કર્યો અને કહ્યું કે જો અજ્ઞાતનાથ સમય યાત્રા કરાવી ન હોત, તો કદાચ તેઓ અહીં ન હોત. અજ્ઞાતનાથને તેમના કામમાં મદદ કરવા માટેનો આનંદ હતો, અને તેમણે કહ્યું કે તેઓને તેમની જરૂર પડે ત્યારે આ સ્થળે આવી શકે છે. અરુણરૂપાએ વચન આપ્યું કે તેઓ અજ્ઞાતનાથને માયા પૂરમા પુનઃ સન્માન આપશે. પરંતુ અજ્ઞાતનાથે જણાવ્યું કે તેમની શોધ લોકો માટે નુકસાનકારક થઈ શકે છે, તેથી તેઓ દુનિયા થી દૂર રહેવાનું પસંદ કરે છે.

DrKaushal Nayak દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by DrKaushal Nayak

Category ફિક્શન વાર્તા