કહાણીમાં, મંત્રના અર્થઘટન પછી, સૌ કોઈ આશ્ચર્યમાં છે કે શું આ શક્ય છે. સ્વરલેખાજી જણાવે છે કે આ પ્રાચીન લેખ નકલી નથી અને તેમાં લખેલું સત્ય છે. પરંતુ આ ખજાનો માત્ર તેમને જ મળી શકે છે જેમણે હિંસા ન કરી હોય. નંદિની, જે આ કાર્ય માટે તૈયાર નથી, તેના પર ભાર મૂકવામાં આવે છે કે તે માનવ રૂપમાં પુનઃ આવવા માટે શુધ્ધ ખૂન કાર્ય કરવું પડશે. સ્વરલેખાજી કહે છે કે નંદિનીને માનવ બનવાનું નસીબ છે કારણ કે તે માનવ હત્યા થી દૂર રહી છે. સ્વરલેખા કહે છે કે જો તેઓ ચાર બુંદો પિયે, તો બંને માનવ બની શકે છે. પરંતુ સ્વરલેખા નંદિનીને કહીએ છે કે તે અસત્ય છે કે બુંદો વહેચાઈ શકે છે. નંદિનીને ખબર નથી કે તે માનવ હત્યા કરી ચૂકી છે, જેનાથી તેને માનવ બને તે શક્ય નથી. આ પછી, સ્વરલેખાજી કંટક પહાડનો માર્ગ બતાવે છે, જે દૂર છે. તેઓ મુસાફરી શરૂ કરે છે, અને 18 કલાક પછી, કંટક પહાડની ગિરિમાળા સુધી પહોંચે છે. આવા પહાડોના વચ્ચે, તેઓ ગુફાઓની શોધમાં નિકળે છે, પરંતુ સ્વરલેખા નહોતી, જેના કારણે તેમને મદદ મળતી નથી. તેઓ જાણે છે કે આ ખજાનો હજારો વર્ષોથી સુરક્ષિત છે, તેથી તેમને કઠિનાઈઓનો સામનો કરવો પડશે. અંતે, નંદિની અને અન્ય મિત્રો નવા દિવસના આરંભ માટે તૈયાર થાય છે.

DrKaushal Nayak દ્વારા ગુજરાતી ફિક્શન વાર્તા

Writen by DrKaushal Nayak

Category ફિક્શન વાર્તા